DIPLOMATICAM FACIENTIB VS, etc. 5

LONIVS d ). Quanquam GERMONIVS e ) artem illam pyrrhoaifmis ac scepti-cis suis rationibus conuellere tentauerit.

§- 5 *

Ex quo igitur tempore Historiographis Serenissimae et Augustae DomusBrunfuico - Luneburgicae, ac praefedtis Regiae et Electoralis Bibliothecae f )

a 3 Hano-

pidibus, saxis et marmoribus antiquissima immoet recentia monumenta insculpi adeo vulgare est,vt lippis et tonsoribus fit obuiuin. Et ne dubi-temus, de antiquo acuo effecerunt ex solido mar-more elaborata monumenta , quae edaci vetu-stati restiterunt et ad hodiernum seculum perdu-rant. Affert inscriptionem C. H. Trotzius adHerm. Hugonem de prima scribendi originep. 87. qua probatur, imperatorum edicta marmo-ribus incisa fuisse. Fulget in Theatro OxonienfiColumna.marmorea, cui antiquissimum foedus in-ter Smyrnenses et Magnesios, quod circa 270. an-num ante Christum natum percussum, insculptumest, quae etiam columna cum aliis marmoribus,nomine Marmorum Arundelianorum [orbi eru-dito est cognita. Sane inuentum plane diuinumest propter summam vtilitatem.

d) De characterismis hisce eorumque certitu-dine post MABILLONIVM in Supplent. Lib. deRe Dtp!, Cap. 4. §. 4. et passim; confer etiamGOTTFR. von BESSEL Chronicon GottvoicenseTomo prodromo p. 79. sq.

e) In Discept. aduersus Mabilloninm primap. 42. et Disceptat, setunda cap. j. sed vide,quae eidem solide reposuit auctor ChroniciGotwic. 1 , c.

f) Brimus huic Bibliothecae praefuit TOBIASFLEISCHER, Francus , Serenissimi Principisloh. Friderici, Ducis Brimsuic. et Luneb. Secre-taritis, qui primus Bibliothecam hanc ordinauit,postmodum Regis Daniae etNorwegiae Consilia-rius. Secundus ordine fuit GODOFREDVSGVILIELMVS LEIBNITIVS, Lipsiensis, quiBibliothecae inde ab anno 1676. praefuit. Vitamhuius viri longe Celeberr. multi scripserunt. Se-mel iterumque illum conueni, nunquam autemquidquam deprehendi in victu eius aut amictusordidi. Refero enim, quae vidi. Vt ergoimmerito post fata illum quidam docti viri car-pere hisce de rebus sibi fumant, eumque aliis decausis culpent. Praestat enim , vt de mortuis etabsentibus, virisque bene meritis nil nisi benedicatur, cum nemo ab omni labe immunis.

M.Simon Frid.Loefflar, Leibnitii ex sorore nepos,eius ex asse haeres 12000. imperiales ex haeredi-tate accepit, cuius consuetudine tunc temporisHanouerae vsus sum, ab eoque requisitus fui,vt Catalogum bibliothecae Leibnitianae confice-rem, quae postea Regiae atque Electorali Biblio-thecae cum omnibus eius relictis Schedis ac MStisinserta fuit. Interim ei in officio anno 1716'successit IOH. GEORG ECCARD, Duinga-Hannoueranus, locus ob fictilia quae ibi fabri-cantur non incelebris. Placuit viro cuidam il-lustri, hanc, in priori editione Clauis dipl. a meindigitatam Eccardi patriam, in dubium vocare,atque loh. Mart. Scharnelio auctore in Chron.Numburg. vt perhibetur, illum potius Thurin-gum fuisse, confidenter affirmauit. Hanc ob retanecessarium duxi, beneuolum lectorem hac occa-sione de Eccardi nostri patria paulo penitius edo-cere. Catharina Maria Baringia, EberhardeRectoris scholae Hanoueranae filia, mater fuitb. Eccardi , quam Hans Caspar Eckhard, eiuspater, ( tunc temporis Duingae in praefecturaLauensteinensi principatus Calenbergici saltuariussupremus, quem vernacule Ober-Förster voca-mus) anno 1674. duxit. Vide quae cum maximeReuer. I C. HAREMBERGIVS in Hisioria Ec-clefiae Gandersk. diplom. ad locum DVDINGEhodie Duiett p. i;;8- habet, tum ea quae idpro-pter in Descriptione Salae principatus Caknber-gici p. Z. in nota monui, confer etiam si placetAccessiones meas adHifloriam Scholaßicam Han-noueranam in vita Eberhardi Baringii p. 68.Praeterea Dn. I. G, ECCARDVS in editione poe-matum, quae lingua vernacula feq. tit, emisit:

H. A. E. G. V- D. Poetische Nebenftunden:e.Braunschweig 1711. 8. ipse indicauit patriam su-am. Literae enim initiales ita explicandae:-H. Hang (i. e. Iohann ab Ebraeo pni' gratiosus,Huldreich) A. Ackermann (b e. Georg a Gr.o yiupyis , agricola) E. Eckhard , G (i. c. Ge-bürtig Von Duingen. Ex hisce itaque a meprolatis puto liquido constare, Dn. Eccardmttnon Thuringum , sed Hannoueranum fuisse;

pater