IN JULIANUM IMP. 295-

Isv^avjct £s£y@» sAavm» , k&TctuTov JvvctcSg ßcuriheas tsretdra K&j srsvSw©* ygaußct-T a. Jia <?ijvct( jJBp «« yv , 8-

, JiJs eiirflAacTssaf <P«r-

>} v^yys 5 ##

«wW ö' f **°*

c« ? srAasKay wfo's s^A^tv «H«»-rlA^. ai fl-oPAoi 0 «t >4"'

Si ws Ja fyy® wg<y ^ ÄvS'fj'vaj.

LXX. K^t’ ixaXvsro {dp dvori Tfliara t« hößtvd Tct%as* t>?V

ß\uß>lit Jt 7rct\tv «’s y^ßdravAcyov cu roAa« i<Je%ayr 0 . t£ «?rd&hlvg TctSrct eym sAsyx®* s°«-0 yjiiim , töt 6 Jij ftet-A<v& S^&xwTtpsm jto)Acixx t%t&!» S^doyßg. «V c^eaxo-fisi (psvyovjti iv c^m *i<rav xogu~<paii , fjftihvoi yttuctf. reis<T t7TtiyoßLott wXiJv ßoyjs ts f(af

§ TrXtljrOCf TOS ßyaov xSiV , -M^Lt

al xx ot.lyav w^ayßdTuv i£e-(puycv Jas dgxds , 7«7s r5-

xa ß^advTfjtn. t(aj id Atym 'fc-

cupido, illos currujungere, arqveita facere iter liceret : idemqvePrincipis öc Curiosi litterae hac inre efficere possent. Qvamobremnunqvam illis qvies , ne ad exi-guum qvidem tempus, indulge-batur , nec praefepi illis frui con-cedebatur. Adeo autem perdi-derant vires, ut nullis verberibusad cursum possent excitari, & vi-ginti vel pluribus etiam opus fue-rit ad unicum trahendum vehicu-lum. Multiqve eorum vixdumjugo soluti exanimes procubue-runt, nonnulli etiam subjugo, jn-teqvam eo exsolverentur*

LXX. Ista vero resiispostmo-dum erat impedimento, qvae fe-stinatione habebant opus: ejusvero rei noxam pecuniis rursumurbes luebant. In pessimo autemstatu ista esse clarius hybernotempore patuit, cum illo vel ma-xime passim interrupta depre-henderetur superandi montesopportunitatis successio, Adeoqvidem ut multorum curatoresfugientes in montium essent ver-ticis,muli vero ad radices eorumconsisterent. Illis vero qvi ad cur-sum eos incitare vellpnt» conti-nuis clamoribus verberibusqveerat utendum: faciebatqve eorumtarditas, ut maximarum rerumagendarum opportunitas, magi-stratuum manibus elaberetur*.

Prse-