CRITERIA DIJUDICANDI GENUINA A SUPPOSITITIIS, 133

quitatem, falsis fidem, incertis autoritatem tribuendi. Est etiam am-bitionis, experiri num tuo marte postis aliquid elucubrare quod vel ut ger-manum probati ac veteris scriptoris a viris doctis legatur. Neque alienumab honoris studio duxerim, si quis aliquid in litteras misturus velit latereinstar Apellis, & vel nullum vel commentitium nomen fcetui suo pr»-figat; licet novi illos etiam qui nomen suum libris quos composuere,inscribunt, argui quod hoc glori» desiderio faciant: Idque ut verumeste in plerisque non abnuo , ita puto siepisiime necessarii officii essehoc facere, & falsa appellatione autoris venditare librum illudendi aliisaliosve decipiendi causa , aut veris sua surripere autoribus, vel etiamsuas hallucinationes sub nomine alieno publicare, nec ab «quitateper-mitti arbitror, nec a legibus, qu» ideo anonyma etiam scripta multa tan-quam intoleranda ac famosa condemnant.

IV. Criteria sive regul» quibus genuina a spuriis scriptis di-stinguuntur , ali» cert» sunt 6c non inficiand», ali»probabiles, ali» sal-tim dubia nituntur conjectura : qu» enim ex improbabili aut prorsusinjusta vel mera inani suspicione proveniunt, ctxg/<riav potius vel ini-quitatem aut levitatem produnt hominis, justis auctoribus sua tribueredetrectantis, quam ad solidas san» critices rationes referri possunt,

Criteria certa siint, qu» ab explorata temporum ratione velrebus ipsis manifestis, aut historica fide & testibus idoneis petuntur,quibus eadem scripta vel negari u«st cujus »tas, conditio, genius, stylus-que probe perspectus est nobis, cuivis intelligent! 6c »quo judici evi-denter patet, vel ad alterum rectius referri constat.

P robabilia argumenta dixeris, qu» sumuntur ä styli (non cuivisstatim, h»c enim rebus manifestis criteriisque certis merito adscribitur,sed attentioribus & acutioribus vix Criticis observata) diversitate, &diversa (in eodem prassertim argumento) tractandi ratione, ubi plura& varia ejusdem auctoris scripta habemus: aut qu» ab ingenio <Sc sen-tentiis scriptorum invicem pugnantibus , qu» ä diversorum codicumplurium, testiumve fide, & qu» a silentio scriptorum generali duci solent:ex quibus ipsis, si plures notas contingat, pluraque documenta in unumcollineare, parum abest, quin ex probabilibus certa & extra controver-siam posita nasci incipiant.

Dubiam conjecturam denique sapiunt, qu» proferuntur ex si-lentio, negatione, vel hallucinatione scriptorum quorundam aut libra-rio-