156

SECTIO II. CAPUT II.

onem inter cetera vero similius ptveben-tibus referuationibus Pontificiis, quasPontifices Auenionenses plurimum au-xerant. Indignum quippe putabatur,vt a Romano Pontifice ad Episcopa-tum designatus, a Metropolitano con-firmationem petere, et accipere rene-retur. ÖLuid enim id aiiud, quam no-minationem Pontificiam, Metropolita-ni iudicio probandam, vel improban-dam subiicere ? **

* GUiandoquidem in Libro diurno Romano •rnm Pontificum cap t 3. vbi ritus describiturOrdinationis Episcoporum per Kom: Pontili- /cem,nullius alterius ordinationis vestigium ap-paret , pnrterqtiam Episcoporum snburbicario -nim , facile hinc perspicitur, sub tempus ad-ornati huius libri, id est, circa a. DCCXV.quo non line summa verisimilitudine eumcollectum coniicit Garnerius , Papam nulliusEpiscopi ordinationem sibi vindicasse , nisiecclesiarum suburbicariarum ,sibi iure metro-poltrico sublectarum. Cumque ab ordinati-one non esset tum seiuncta confirmatio Episcoporum , relinquitur porro : ne quidem con-firmationem vilius alterius episcopi ad Rom:Pontificem turn pertinuisse-

Equidem Patriarch* omnes datis ad Ro-manum Pontificem epistolis primitias ordi-nationis sua; dedicare solebant. At nihil hocattinebat ad electionis , vel ordinationis con-firmationem. Officiosi ea erat omnino hu-manitas, et religiosae venerationis testificatio,