DE IUR. PRIMAT. CONTROU. I99

uilegium habeat Spiritu S. dirigente, quodin bis , qitcesunt fidei , errare non posfit.

(a)

(a ) In Oratione in concilio Constantiensi Do-minica III. post Pentecosten, a. 1417. fblem-niter habita , qu* exstat apud Coietuin Con-cil. Tom. 1 6. pag. 1 z66-* Rescribens in hsc verba: quod Spiritus S.per organum Sacri concihi Conflantienfis declarrav.it aperte, talem potefiatem habere Eccleji-am, et concilium eam reprasentans , super om-nem , etiam/i Papalis exifiat dignitatis. Et postpauca: Quomodo enim non est aperte diuinaMalefiatis contemptus, et quasi idololatria sce-lus , in talibus caussis appellare a sacro concilioad Papam? Quid hoc aliud e fi , quam a Deo,qui noscitur in sacro concilio in hac re preesi-dere, ad purum hominem appellare, et indici-ariam potefiatem a Deo creatore auferre, etin hominem transferre ?

§. cxcir.

Denique vt ceteras illustriores Vnmerßtammper orbem Academias mittam, Louam-^ Covstanti .ensem , Cracouiensem, Herfordienfem en fis.Coloniensem , Papienfem, Senensem ,Andegauensem, Aureiianensem, Tolo-sanam , Bononiensem, quarum suffra-gia perlate recenset Launoius,* ipsasynodus generalis Constantienfis con-ceptis verbis id ipsum asseruit. * *

N 4 *