226

SF.CTIO II. CAPUT XII,

Cur nil tale ve-tus Ecclefia e-gerit ?

tensein , qui ab illo qusestionis huius elucida-tioncm rogaucrat, vt Adueriariis reconde-re posset. Ac maxime ex potestate indican-di ipiritualia, ( fi sacra. Sedes poteflatem ac-cepit indicandi spiritualia , cur non etiam tem-poralia , inquit in epist. I. ad Hennan. a. ioj6data J ac demum ex fotefiate excommunican-di eam Pontificum auctoritatem Gregoriusderiuat, quippe quum excommunicatis omneprorsus commercium interdictum tunc cre-deretur , atque adeo et societas ciuilis. GUtodquidem prtrindicium tam alte hominum ani-mis illo $uo insederat, vt, qui a Henrici Re-gis partilius erant , compulsi sint dicere, Re-ges non posse excommunicari. Et vel ideo,qu$ de Henrico egit Gregorius , non ea pra-uo cuidam affectui , sed errori adseribendasiint, cum certissima esse prasumeret, qusereipsa falsa erant. Argumenta Gregorii re-ferunt , et refellunt Fleuri hift. Eccles. lib. 6z§, Z2- et W. 6z.F. io Natalis Alexander in/e-culum XL et XII, differt. 2. a rt. io.

§. CCXVIII.

Mallent quidem Aduerfarii, vt,cum tam illustrem ecclesias cumprimisprimitiuas vsum, praximue, diffiteri nonpoffinr, totum id non ex iuris, sed vi-rium temporalium defectu euenisse cre-deremus. At, vt id credamus, non si-nunt cum Patrum, tum Historiae lucu-lenta monimenta, ex quibus haec dnosimul relucent: neque vires ecclesiae de-suis