I

DE LEGATIS ET VICARIsS 307

biliuimus, ex quibus consequi videatur,legationes Pontificias liberas , atque aRegum consensu iiulependentes e fle de-bere, Enimuero : euincitur inde qui-dem , nihil potestatis competere Reg-i-bus in legationes, quatenus präcise mü-hera Primatus elientialia, ct primige-nia iis explent Pontifices : at non itemin modum Legationum accide n tari um,

; ac circa extensionem earundem ad res,caussasque alias, qux Regnis,Ecclesiis-1 que particularibus fraudi esse poffinr*er circa dotes itidem , quales olim inLegatis diuus Bernardus sa ) legitur de-j siderasse, ’

' 1

(a) lAb, 4. de Consul, ad Eugin. c, 4,

* (Luam obrem in eundem sensum accipiendaI etiam est Exiranagam vv., dc Consuet, inter1 Commune!, in qua ab ingressu prouinciaruma nemine 'Chriftianorum i are arceri 'posse di-cuntur Legati , adiecta etiam in arcentes ex-'communicationis , 'et interiiBi poena. -Porröpriuilegia Apostolicä, queis olim opus fuisseaiunt Aduerliirii , vt Reges possent Legatosdeprecari, Historia fatis docet, ad deprecati-; dam Legatorum freqüenriani , non ad alias

' iustie repulfe caussas, fuisle expetita. Iit quid,

qutefo, ex id genus factis concludas , qttibu..j solum temporum illorum calamitates, non iura, caussam dedere? Vid.P. 'ObcrhauicrPr<e-leB. Canon. Tit. 30. de oific. Legati, litinpri-! thij! Endres.. Dycnrfiispolitko — ctmuicus. dfV % R('