D£ ivx: EPISCOP,

403

§. CCCCV.

Etli vero Episcopos a Papa iuris- Argumentadictionem habere ,priscis Ecclefixseculis r ^ r ^ ar **'inauditam,XLlIJeculo inuehi demum capitin Theologi am, post quam scilicet pbilosopbi-cis ratiocinationibus agere, quam Patresconsulere plerumque maluerunt, vt ait il-lustrissimus Bossuetus (a): tamen ne om-ni antiquitatis specte destituti videan-tur Aduersarii, ab Innocentio L aiuntdictum ; Petrum episcopalis nominis, ethonoris anciorem; et iterum : Fnde ip-Je episcopatus , et omnis auSloritas nomi-nis eius emersit ; et a S. Leone: fi quidcum eo ( Petro scilicet) commune ceterisvoluit este Principibus (scilicet Aposto-lis ) nunquam nisi per Petrum dedit quid-quid ceteris non negauit \ atque alibiitem, Christum ita concessisse ceterisApostolis pratdicandi ministerium , vtin eos a Petro, tanquctm a quodam capi-te, dona sua velit in corpus omne diffun-dere. Unde etiam manauit illud Opta-ti Mileuitani bono vnitatis beatus Pe-trus proferri slpoftolis omnibus meruit ,tt clanes regni caelorum communicandasceteris solus accepit ; ct illud GregoriiNysseni: per Petriim epijcopis dedit cla-ves calestium bsnorum. Et illud deni-Tom, I, Cc que