A& ai
Altera hxc est editio, qux mihi ad manus. Prima No-rimberga i6t 6. prodiit. Utraque fatis rara est. EquidemEruditi non adeo praeclare de Sweigeriana Alcorani verstörtesentiunt; intcrim tamen rara est. Id quod testatur S. Rev.Reimmannus in Cat. Bibliotb. p. 940. scribens : “ Primus
“ est Schvoeigerus , qui Alcoranutn in linguam nostram tra-“ duxit, & solus etiam adhuc. Nec ita frequens, ut omni-" bus vel visus sit, vel lectione tritus. ,, Verba hxc Reirn-manni emendari, suppleri, & confirmari possunt ex Jo. Bux-torfii jun. Dissert. de Alcorani editione arabica variisque ejus-dem veijuinibus , qux legitur in Bibliotb. Bremens. Tom. VI.ubi Cl. Autor pag. 279. de versionibus Alcorani ita disserit:" Primam multis equidem Eruditorum ignotam invisamque“ ex italica Arrivabemi verstörte adornavit & edidit Noritrt-“ berget 1616. Sahnn. Scbweigerus , qux, quo loco sit ha-“ benda, inde liquet, quod ex italica versione illam adorna-“ verit. Secunda versio germanica ex gallica Rycrii confecta" fuit a Jo. Langio, Medie Candidato, qua de plura equi-“ dem non novi. Tertia uti recentistima est, ita prxstantior“ quoque habetur prima & secunda, eo quod ex latina Ma-“ raccii adornata fuerit a Dav. Nerretero, Ecclesiaste Norim-“ bergensi, A. 1703.
Alcokanvs Bibliandri, vid. Theodor. Bi-
BLIANDER.
A r. c o it a n v s Franciscanorum.
Prodiit sub hoc titulo anno 1531. Scriptum germanicum,quod Erasm. Alberus »vovv/uas Libro Confirmitatum S. Fran-cijci, de quo infra, opposuit. Recusutn postea Vitembergee1542. in 4. cum prxfat. Luther! : Der Bar suffer- MöncheEulen fpiegel undAlcoran; quam editionem integram repetuntAutores N<ro. Antiquor. Theolog. A.1717. p 174. sqq. 360. sqq.8c A. 1718- p. 29. sqq. 252. si]q. 726. sqq. Gallico etiamtermone prodiit hac inscriptione ornatum : V Alcoran desCordeliers extrait mot a mot de ce malheureux Livre des Con-formisez de S. Frangois imprime par Cunrad Badius 1560.
in 8- iinmo Sc latine : Alcoranus Franciscanorum , Genev.1578- in 8- Belgicx etiam verfionis Dordraci 1589- editxmeminit Cafimirus Oudinus T. 111. Commentar, de Script.Eccles pag. 1175. sqq. Conf. Bxlius in Di&ionar. Hiftor.
B 3 T. II.