Hermanni Conringii Censura diplomatis quod Ludovico imperatori fert acceptum coenobium Lindauiense

Caput VII. A nonnullis scriptoribus Germanicum Ludovicum Pii filium imperatorio cognomento esse quidem appellatum, sed per errorem & demum a seculo usque undecimo [...].

Caput IX. Contra quam diploma dicit de Adalberto unico conditore coenobii, demonstratur fuisse tres conditores [...].

Capitis X., pars altera. Examen septem de Adalberto perque eum conditio coenobio narrationum.

Caput XVI. Aliorum trium falsi criminum, circa monetam ducem & advocatum commissorum, diploma convincitur.

Caput XVII. Et formas literarum, & Ziphras in scribendo adhibitas, & subjectum aera Christi annum, indicare, diploma longe esse seculo nono recentius.

Appendix continens prioris operis aliquot suplementa.