zum Inhalt
zuletzt gesucht
- Noch keine Suchworte
Letzte Trefferliste
Die letzte Trefferliste besteht aus Ihrer letzten Suche, samt Filter- und Sucheinstellungen.
AnzeigenSchliessen
Conring, Hermann: Hermanni Conringii Censura diplomatis quod Ludovico imperatori fert acceptum coenobium Lindauiense : qua simul res imperii & regni Francorum ecclesiasticae ac civiles, seculi cumprimis Carolovingici, illustrantur. Helmestadii : typis & sumptibus Henningi Mulleri ..., 1672
Inhalt
- PDF [1]Vorderdeckel
- PDF [7]Titelblatt
- PDF [8]Summa privilegiorum.
- PDF [9][Dedicatio].
- PDF [19]Inhaltsverzeichnis
- PDF [23]Caput I. Historia & status controversiae [...].
- PDF [29]Caput II. Diploma Ludovicianum proponitur: quale illud ab ipsomet coenobii hyperaspista publicato est libro exhibitum.
- PDF [35]Caput III. Varia Ludovici Pii imperatoris sacra diplomata, ad quae coenobiale erit examinandum.
- PDF [49]Caput IV. Diplomata complura Ludovici Germaniae regis, filii pii imperatoris, quem coenobialis vindex vult esse conditorem controversi diplomatis [...].
- PDF [89]Caput V. Nec Ludovicum Pium, nec Ludovicum Lotharii filium, qui soli seculo Christiano nono imperatores audierunt, adeoque nullum Ludovicum imperatorem, coenobiale diploma condidisse [...].
- PDF [102]Caput VI. Ludovicum Pii filium nec fuisse nec audiisse, vivo quidem Lotharii filio Ludovico, imperatorem; proptereaque diploma illud coenobiale non esse Ludovici illius, astruitur contra hyperaspistas.
- PDF [127]Caput VII. A nonnullis scriptoribus Germanicum Ludovicum Pii filium imperatorio cognomento esse quidem appellatum, sed per errorem & demum a seculo usque undecimo [...].
- PDF [146]Caput IIX. Praeterquam quod non Germanici sed Pii Ludovici, atque adeo alieno sigillo & manus signo, dipomati Lindaviensi sit subscriptum, falso referre illud, se conditum anno Ludovici Germanici vicesimo sexto [...].
- PDF [156]Caput IX. Contra quam diploma dicit de Adalberto unico conditore coenobii, demonstratur fuisse tres conditores [...].
- PDF [172]Caput X. Famam de Adalberto conditore coenobii unice natam esse ex diplomate [...].
- PDF [185]Capitis X., pars altera. Examen septem de Adalberto perque eum conditio coenobio narrationum.
- PDF [211]Caput XI. Neminem aetate veterum Francorum regum aut imperatorum audiisse comitem Sacri Palatii [...].
- PDF [231]Caput XII. Circa eos, quoram intercessione privilegium esse datum refert diploma, duo falsi crimina impostorem commisisse [...].
- PDF [254]Caput XIII. Falso in diplomate asseri, quod iam tum coenobium fuerit situm in insula, ibique initio statim constructum [...].
- PDF [271]Caput XIV. Falso diplomate affirmari, iam illo tempore coenobium esse dictum Lindaugiam [...].
- PDF [305]Caput XV. Ex iis quae de postulati Adalbertini persuasiva ratione narrantur, ut & quae de sacris precibus constituuntur, diploma falsi suspectum merite esse debere.
- PDF [322]Caput XVI. Aliorum trium falsi criminum, circa monetam ducem & advocatum commissorum, diploma convincitur.
- PDF [340]Caput XVII. Et formas literarum, & Ziphras in scribendo adhibitas, & subjectum aera Christi annum, indicare, diploma longe esse seculo nono recentius.
- PDF [350]Caput XIIX. Diploma perpetuis notis confossum denuo producitur, orco imposterum tradendum.
- PDF [361]Caput XIX. Quae generatim pro diplomatis fide possint videri facere proponuntur & diluuntur.
- PDF [379]Appendix continens prioris operis aliquot suplementa.
- PDF [439]Rückdeckel