zum Inhalt
zuletzt gesucht
- Noch keine Suchworte
Letzte Trefferliste
Die letzte Trefferliste besteht aus Ihrer letzten Suche, samt Filter- und Sucheinstellungen.
AnzeigenSchliessen
Coustant, Pierre: Vindiciæ Veterum Codicum Confirmatæ : In Quibus Plures Patrum atque Conciliorum illustrantur loci; Ecclesiæ de trina Deitate dicenda traditio asseritur; Ratramnus & Gothescalcus purgantur ab [...]. Lutetiæ Parisiorum : Apud Joannem Baptistam Coignard ..., MDCCXV
Inhalt
- PDF [1]Vorderdeckel
- PDF [5]Titelblatt
- PDF [7]Praefatio.
- PDF [23]Inhaltsverzeichnis
- PDF [33]Approbatio.
- PDF [34]Permissio.
- PDF Pars prima. De appendicis à me in vindiciis impugnatae scopo.
- PDF [35][Introductio.]
- PDF [36]Caput primum. Controversiae de veteribus libris origo et progressus. Falsa hincmari auctoritas illam peperit.
- PDF [39]Caput II. Quaedam circa Hincmari editionem observanda. Nuperi scriptoris circa manuscriptas corrigendos regula expenditur.
- PDF [46]Caput III. Quid Disceptator in appendice à me impugnata prolato Hincmari testimonio intenderit. An scopum eius affecutus sim.
- PDF [52]Caput IV. Appendicem in vindiciis impugnatam eo tendere, ut manuscriptorum codicum auctoritas incerta ac dubia fiat, testimonio non suspecto firmatur.
- PDF [59]Caput V. Manuscriptorum codicum non incertus usus. Eorum utilitas ac necessitas patrum testimoniis probata.
- PDF [72]Caput VI. Operis de veteribus haereticis ecclesiasticorum corruptoribus necessitatem et utilitatem frustra venditari.
- PDF Pars secunda. De haereticis quos disceptator in appendice falsi accusarat, quosque ab hoc crimine in vindiciis absolvi.
- PDF [84][Introductio.]
- PDF [85]Caput I. Donatum sacre scripturae truncatae falso a disceptatore fuisse accusatum.
- PDF [90]Caput II. An Ariani e Johannis Evangelio istud, quia Deus spiritus est, eraserint. Quaestionis statius.
- PDF [93]Caput III. Arianos e capite 3. Johannis nihil subtraxisse.
- PDF [104]Caput IV. Ambrosium non satis feliciter explicat disceptator, sicut nec Basilium. Tempus quo moveri coeperit questio de spiritus-sancti deitate non attingit.
- PDF [113]Caput V. An Hilarius in libris de trinitate adversus Arianos de spiritus-sancto fuse disputarit. Huius sancti auctoritate Macedonianam haeresim non citius anno 360. natam esse luculenter confirmatur.
- PDF [121]Caput VI. Quae ex dictis perperam concludat disceptator, et quae ex iis consequantur incommoda. Judiciorum regulae quas praescribit, ac sequitur ipse, falsae comprobantur.
- PDF [130]Caput VII. Nestorium e I. Johannis epistola, Et omnis spiritus qui solvit Jesum &c. non sustulisse.
- PDF [138]Caput VIII. Circa versiculum epistolae Johannis, quem Socrates ab haereticis sublatum notat, variae disceptatoris coniecturae. Alia, quae veri videatur similior, exponitur.
- PDF [145]Caput IX. Macarium Antiochenum in sexta synodo codicum per fraudem adulteratorum convictum non fuisse. Quinti concilii quaedam exemplaraia ante Macarii aevum fuisse falsata.
- PDF [158]Caput X. Ex haereticis quos desceptator perfidiae accusarat, nullum codicum adulteratorem probari: sed non inde sequi, ut nulli fuerint haeretici falsarii, aut omnes absolverim.
- PDF Pars tertia. De Hilarii loco, in quo adoptatur vebo adoratur praelatum est.
- PDF [173][Introductio.]
- PDF [174]Caput I. Nuperi criticorum censoris de praedicto Hilarii loco judicium. Censurae suae quid de incerto manuscriptorum usu, Disceptatoris auctoritate fretus, praemittat.
- PDF [182]Caput II. Novae editionis Hilarii locus inter abusionum critices exempla perperam relatus, ut pote qui ad serveriores huius disciplinae regulas exactus sit. Quae illae sint regulae.
- PDF [190]Caput III. Controversiae de obiecto Hilarii loco generalis expositio.
- PDF [196]Caput IV. unum e codicibus Colbertinis et alterum Carnutensem, qui in libro 2. Hilarii de Trinitate lectionem adoptatur asservant, felicis aetatem superare.
- PDF [213]Caput V. In pervetusto Vaticnae basilicae exemplari verbum adoptatur obtinuisse.
- PDF [221]Caput VI. Nullam Disceptatori esse causam, cur codicis Vaticane basilicae antiquitatem in dubium vocet.
- PDF [230]Caput VII. Codicis Vaticanae basilicae inscriptionem falsi a disceptatore nequidquam postulari. Assertiones eius ad pyrrhonismum perducere.
- PDF [243]Caput VIII. Verbum adoptatur, quatenus assumtionem sonat, apud Hilarium legendum esse, Ambrosii, Aviti, atque Agobardi testimoniis confirmatur.
- PDF [256]Caput IX. Verbum adoptatur a Felice in exemplaribus suis lectum esse, nec aliud ex Alcuini verbis evinci.
- PDF [272]Caput X. Hincmari narrtaionem, qua felicem in libris Hilarii adoptatur loco verbi adoratur substituisse scribit, defendi nullo modo posse.
- PDF [284]Caput XI. Narrtionem Hincmari, de qua disputamus, nusquam me verisimilem asseruisse. De Hincmari ingenio quaedam delibantur.
- PDF [293]Caput XII. Verbo adoratur, quod apud Hilarium praeferendum esse Disceptator contendit, perpaucos tamum, cosque inferioris notae codices suffragari.
- PDF [297]Caput XIII. Inanes esse rationes quibus Hilarii scpoum, atque orationis ejus seriem & nexum, verbum adoratur exigere Disceptator contendit.
- PDF [309]Caput XIV. Hilarii scopo atque consilio verbum adoptatur aptius quam adoratur congruere, ex ipsius Disceptatoris concessione consicitur.
- PDF [314]Caput XV. Verbum adoratur in loco controverso ab Hilarii scopo alienum esse, evidenter demonstratur.
- PDF [319]Caput XVI. Petavii, circa controversum Hilarii locum, saniorem esse sententiam, quam Vasquesii. ... .
- PDF [325]Caput XVII. Apud Hilarium rursum in psalmum CXXVII. per adoptionem corporis occurrere, neque ibi substitutendum esse per adeptionem corporis. Quam facile disceptator sibi ignota pro certis affirmet.
- PDF Pars quarta. De loco libri olim Augustino adscripti contra quinque hostium genera.
- PDF [348][Introductio.]
- PDF [351]Caput I. Librum contra quinque hostium genera persecutionis vandalicae tempore scriptum esse.
- PDF [356]Caput II. De locutione, trina deitas, quae Hincmari, quae nuperi aucta Gallici, quae disceptatoris sententia sit.
- PDF [363]Caput III. Locutiones trina deitas, trina veritas, trina unitas, ac similes constanti totius ecclesiae usus semper fuisse receptas.
- PDF [371]Caput IV. Controversiae circa praedictas locutiones Hincmarum inter & ratramnum Gothescalcumque natae origo. Inanis disceptatoris conatus, quo fieri potuisse, ut esset justa Hincmari causa, persuadeat.
- PDF [382]Caput V. Frustra a disceptatore in controversia de trina deitate sinceritatem Hincmari jactitari, ac fidem adversariorum ejus suspectam fieri.
- PDF [391]Caput VI. Ratramnum & Gothesclaum in defensione ninae deitatis inculpate et summa fide se gessisse.
- PDF [402]Caput VII. Disceptatoris erga ratramnum et Gothescalum iniquitas et captiosa argutandi ratio.
- PDF [406]Caput VIII. Quam injuste disceptator Gothescalco et ratramno perfidiae famam inurere tentarit, et quam variis modis ab Hincmari mente et dictis aberret.
- PDF [417]Caput IX. Diploma ab Hincmaro in Suessionensi concilio editum, quo ille librum contra quinque hostium genera falsatum pronuntiavit, praemissa narratione rei quae huic diplomati occasionem dedit.
- PDF [428]Caput X. Narrationi Hincmari et subjecto diplomati multa deesse, quibus certam fidem faciant.
- PDF [438]Caput XI. Hincmari facilitas ad postulandum falsi quod sincerum est, dictis quibus adulteratum codicem asserit, detrahit auctoritatem. Ea facilitate disceptator Hincmarum vincit. Quam diversum ejus ac Jac. Sirmondi de uno eodemque opere sit judicium.
- PDF [448]Caput XIII. Quo tempore Hincmarus librum de non trina deitate ediderit, ... .
- PDF [457]Caput XIV. Nullum libri contra quinque hostium genera codicem falsatum probari posse. Eum qui regi datus est, recens scriptum fuisse frustra disceptator contendit.
- PDF [469]Caput XV. Nulla esse argumenta alia, quibus disceptator librum regi datum recentem asserere nititur.
- PDF [477]Caput XVI. Quaterniones, in quibus exstabat sententia, gratias tibi vera & una trinitas eetc. haud temere dici scriptos ante natam Hincmarum inter et Gothescalcum de trina deitate controversiam.
- PDF [484]Caput XVII. Hincmaro ignotum fuisse exemplar, ex quo sive liber regi datus sive quaterniones descripti sunt. Nec magis ei notum esse ullum fraudis architectum.
- PDF [490]Caput XVIII. Disceptatoris Gothescalcum et ratramnum fraudis autctores dici non posse agnoscentis confessio. In quam multis a vero aberret illius de libro controverso conclusio.
- PDF [497]Caput XIX. Nihil a novissimis Augustini editoribus peccatum esse, cum sententiam, quam falsi pestularat Hincmarus, intactam reliquerunt. Romanae ecclesiae aliarumque de sententia illa judicium.
- PDF [504]Caput XX. Cur Augustini editores controversum locum nulla annotatione illustrarint.
- PDF Pars quinta. In qua Corbeienses codices ab iniquis disceptatoris suspicionibus vindicantur.
- PDF [512]Caput I. Quae et quam inania sint ea, quibus disceptator Corbeienses codices suspectos haberi velit.
- PDF [518]Caput II. Hincmarum, cujus auctoritate disceptator Corbeiensibus codicibus falsi suspicionem ad pergere nititur, indiligenter ab eo lectum et perperam citatum esse. Nihil ab Hincmaro proferri, unde illos codices suspectos habere liceat.
- PDF [527]Caput III. Vana Disceptatoris nec satis sincera subtilitas qua libri controversi corruptionem ut indubitatam asserit.
- PDF [533]Caput IV. Argumentandi ratio, qua disceptator Gothescalci et Ratramni fautores fraudis reos facit, nihilo rectior quam proxima.
- PDF [544]Caput V. Nihil adversus Disceptatorem gravius aut durius dictum, cum ob ea quae contra Ratramnum, Gothescalcum, eorumve fautores protulit, temeritatis reprehensus est.
- PDF [554]Caput VI. Adulterati libri crimen in ratramni & gothescalci fautores temere ac nullo probabili suffragio a disceptatore reiici.
- PDF [563]Caput VII. Majorum famam, quam Disceptator injuria laeserat, jure a me vindicatam esse. ... .
- PDF [579]Caput VIII. Argumenta praecipua, quibus Corbeienses codices nulla prorsus ratione in suspicionem aductos esse demonstratur. Antiquorum in excribendis et castigandis libris religio.
- PDF [588]Caput IX. Eam aliquando recte anteponi lectionem, quam ex pluribus codicibus perpauci, vel etiam unus asservet.
- PDF [598]Pars sexta. In Disceptatoris scriptis nonnulla esse quae Pyrrhonismo faveant.
- PDF [600]Caput I. Disceptator, dum sine causa veteres codices in suspicionem vocat, Pyrrhonismum inducere suis met verbis convincitur.
- PDF [606]Caput II. Ea facilitate, qua Disceptator et Corbeienses codices, et quotquot cum his consentiam, suspectos haberi vult, Pyrrhonismo non parum faveri. Augustini locus ab iniqua ejus censura vindicatur.
- PDF [622]Caput III. Alter Augustini locus, in quo Disceptator manuscriptos codices in suspicionem pro libidine sua vocare convincitur.
- PDF [628]Caput IV. Disceptatorem sine causa suspectum velle Corbeiensem codicem, ex quo apud Augustinum si damnaret in justum restitutum fuit.
- PDF [640]Caput V. Regulae, quibus Disceptator codices suspectos haberi permittit, Pyrrhonismo aditum non praecludunt.
- PDF [647]Caput VI. Suspicionum regulae, quas Disceptator tradit, si ex ipsius explicentur factis, quam latum Pyrrhonismo campum aperiant.
- PDF [657]Caput VII. Regulae, qua Disceptator suspectos haberi vult libros qui aliquando in haereticorum potestate fuerint, aut ab iis ad nos aliqua ratione derivati sint, gravia incommoda, quae Pyrrhonismo faveant.
- PDF [669]Caput VIII. Fieri omnino non potuisse, aut difficile fuisse, ut veteres libri corrumperentur, simul et hoc facile fuisse Disceptator asserit.
- PDF [681]Caput IX. Fieri omnino non posse ut liberi, quos ecclesia tamquam divinos recipit, in iis quae ad fidem vel mores pertinent, corrupti sint; et a divinis libris quosdam versus, quos ad fidem attinere non negarit, hominum malitia sublatos esse, simul Disceptator docet. Novissimae opinionis ejus incommoda.
- PDF [690]Caput X. Disceptatoris circa scripturarum integritatem fluctuationes et pugnae.
- PDF [705]Caput XI. Commentitiam de quodam Guernone falsario fabulam a Disceptatore sine ulla legitima causa prolatam esse.
- PDF [719]Caput XII. Objectam narrationem fictam et commentitiam esse demonstratur.
- PDF [734]Caput XIII. Opere totius conclusio, in qua perstringuntur nonnulla, de quibus inter nos convenit; et quatenus etiam in his Disceptator a me dissideat aut secum discordet, exponitur. Simul et quaedam circa veterum codicum usum attinguntur observatu digna.
- PDF [755]Register
- PDF [787]Rückdeckel