CO KSO TMA TI. 1347

Y"que Gracchorum foroz fuit, interfectores effent immiffi.| bare pofsis. finge enim animo quidquid homini felis, aut&tetelloautem Numidico,homine omnium cl: rifsimo, ac| beatum ex opinione vulgari pofsit in vita contingere. con-Præſtantiſfimo quid miſerius? qui, ne in legem pernicio-| gerantur divitiz, bona valitudo, honores, potentia. etiamfam juraret, in exilium abire fit coactus, fateor profectò,| voluptates accedant, cam hzc omnia in hominem contu» xinter omnia exſilii genera, atq; omnes miftriarum caufas! Jeris,nihiltamen tribueris flabile, aut firmum, nihil, quodmaximé honeſtam Numidici fuiffe conditionem: cui pro| non repentinam,& afsiduam pati mutationem pofsit, ca-DO bitas,integritas, in patriam caritas, calamitatiscaufam at. duca chim,& incerta füntomnia,non in kumanis confiliis, E il: tulerit: ſed tamen fatendum eft, graviffimam fuiffe calami-| aut viribus pofita, ſed in fortunz temeritate, ac temporum Htatem,pelli patria,avellı à fuisbonorum direptionemlibe.| viciſsitudine conftituta.quid autem homini tu rp ius, qua natorum five moettitiam,(vezrumnam videre; M. Regulum,| 2 tempotis, ac fertunz mutatione pendére,& fecundo ile IC.Marium,L Brutum,ob liberandum patriam interfe&um| lius flatu fublevari; reflatu deprimi,& affligi? aut laætis re- EEræ tereo. nolim, in iis commemorandis nimiusvideri.quo-| rum cventis gloriari, adverfis lugere, nec lacrymis tem pe- Krum exitus nemo eſt quin en libris, icmaginibus, fama deni-| rare poffe? quid jam interfit inter hominem mutamq; pee|q;vulgari jam didicerit, que chm multa, maximeq;gravia| cudem, finosperinde atque illa, quibus rationem natur&fintgravifsimum tamen illud debet videri, quód homine| denegavit, extrinfecus toti pendeamus, in nobis ipfis nihilambitionis vinculis itretito, quiq;? popularibus fuffragiis 1 fortitudinis, nihil fitmitatis, nihil habeamusconftantiz?&otus pendeat, nihil ufquarn infelicius reperiri poteft. quá.| quamvis enim homini non mater, fed verils noverca na-tusin eo timor, quanta dubitatio; quantus cenatus,quanta| tura corpus fragile, infitmumque tradiderit, animum au-follicitudo? ut nullam illi à modeftia vacuam effe horam,| tem& in moleſtiis anzium,& intimore humilem»& adfion immeritó füfpigáti pofsimus.nam£i fervientis ea ef| labores mollem: plurimos tamen infevit divinos ingenii;conditio,ut ex ejus;cui ſervit- moribus, vo luntate ingenio} judiciiqueigniculos quorum auxilio& cum dolore ſuctz=propriam fibi forfünam fingat: qui populo ferviet, avido,| ri,& timoriobüftere, labores, veró omnes nullo negotioinvidojignaro ad mutationem proclivi,&, quod caput eſt, vincere, ac perferre poffemus. itaque tributum divinitusingrato, num aſiquando beatus effe poterit? an potius,| mentis ignem,& prudentis, non exítinguere fed fopıtum:quoties de ejus natura cogitabit, toties(uam ipfe calami- 1 fovere, atque augere debemus, Mors autem, progreſois intatem,ac fortanam conqueretui? prectarè vetus Poéra?| vita longius ſi immineat, nibil eft, cur magnopere como-^ vtero mixtam lulia mortalibus vitam veamur: quz przfertim aut melio:em, quám quo vivens| Oli conflituit divamı pater, atque hominum Ren. tes fruimur, aut certe non deteriorem vitz flatum fit allae| Itaque quamdiu hac luce utimur, vivere quidenfvidemur,| tara. quis enim negabat, ſi animus omnino intereat, exeí fed verius afsiduà morimur, ant faltem vitam verbo reti. ſtincto(enfu nihileffe mali, proptereaque nullam juftanq o| nemus, re ipſa amifimus, Equidem non video quid in| doloris caufam exfiftere: at, i vigeat,corpore falutus ac lie| hominis vita valde optandum,aut felis eſſe pofsit.mnultos ber, quid jam illa vita beatius, quid divinus? ex quo ma-potius,ne in majora, quàm quz humana confuetudo quo| xima,& verifsima Iztitiz, ac voluptatis exoritur occafio,tidie fert, mala inciderent, mortem fibi dedita opera con. Ita que nihil jam reftat,quo minüs, optimam effe mortem,fcivifle fcio. quod tarnen non iccirco di&um velim, quia| vere aflirmare pofsimus;tantusoque abeffe, ut, ciim adeft,probandum putem: fed, ut exeo appareat, humana vita| dolenda fiat numquam fugienda, ſæ pe etiam optanda vi-quàm multis undique prematur difficultatibns, Cleome.| deatur. atque eo mag s quo diutius in vita homo permanenes Lacedæmoniorum Rex,ejufque fillus,morte ultzo ap-| ferit. nam,cüm iis bonis quz afferre vita poteít,fatiari cogeꝑetita: præterea Theagenes Numantinus, qui, ne in hofti.| gerit, tum ab hamanis moleftiis ſecedens in beatifsimamum monus veniret, primum fuis, deinde fibi ipfi mortem| vitam commigrabit.non enim is ego ſum qui animum ſi-attulit, quancopere vita fugienda ſit, ſatis videntur aperié| mnl cum homine intetire putem,tantumg; mentis lumen,decle raſſe. Ac nifi turpe videatur, bomines à mulierculis,| ẽ divina natura delibatam,poffe exftingui,[ed potis certo| multo certẽ imbecillioribus, fortitudinis exempla petere, tempore emeníoad immortalitatem redire. quid autem| zepetamus ex hiftoriis Afdiubalis uxorem illam duæ, Car-| hominem magis deceat,quäm tam multis, tamque firmisthagine in hoſtium peteſtatem redacta ſe ipfam cum tri. rationibus nixum, virilem animum retinere, famineambus filiis in conflagrantis patri incendium immifit. Sed| mollitiem exfuere? qui veró mortuos nimis lugent; nesprater hzc, qua jam teftata funt,& illuftria, fateamur humanam conditionem magno, elatoque animo defpicerefané ingenue, tantam effc humenz naturz miferiam, ut| poffuntin cos illud probri plenum vere dicetur;ne que genus ipfum hominum, nece toto genere finguli Vos etenim juvenes anımum gerit suuliebrem ssmileriarum experteseffe pofsint. quod eo magis miran. Illaque virago vir.dum eſt, quod non is folum mais quibus hominis natura E enim repeitz fa minæ funt, quz in domeftico ludaafsidue ufligitur, mala noftra przfcripta func fed ipfinos,| ſingularem animi prafentiam ‚ac magnitudinem praſti-dantum in nobis eft, miſeriores quoridie reddere cena| ierant, Sd virilis fortitudo, ut libidini,mur. nullum enim aliudin toto terrarum orbe geñus ani. liter, quem ſer vo domina, imperare debet, eamque coéremantium reperias, præter unum hominem, quod in Pro-| Cere, ac frangere, tamquam vitiofam,& imbecillam anis( prium genus at que in fe ipfum fævitiam exeirceat fuam. mi partem. quam fi emergere patiatur feque paulio alt jusi sueritoque Dicxarchus in eo libro, quem de hominis in.| efferre, non modo rationi przcurret, fed ctiam victrig|] teritu luculentum,& eraditum conícripfit, nibil habere| in animoex(ultabir. quo nihil homini turpius aut perni-.dubitationis putavit, quia multe plures exſtincti(int ho- cicfius ne excogitari quidem poſſit. Gorgiasorator jan| mines ipfa hominum ſævitia,& acerbitate, quàm omni| tate confectus, ac morti proxim| reliquo genere calamitatis. tanta cit enim in permultis| moreretur: Maxime vero|1

ficdolori,non a«

; us, xogatus num libenter( r in quit nam tamquam en putti,|miferaque domo[ztus egredior. O virum egregium, die Mgaumque, cujus vigeat in omnium ore, ac mente fententia?|quid enim potuit przciarius dicete? cum mala qua viven- -tem pati neceffe eſt cogita ret, miſeriarurm finem. quas mo-ma nzſſe lati s non enim certum aliquem hominum nu-! riens relinquebat, adeſſe Ixtaretur? fic par eft loqui hos ISerum ſed segna ipfa& totas perízpe funditus fuftalit| minem, qui non libidine vexetur, non voiu ptatis ilieces|Civitates, At, fi ad cingulos homines, quz proxima ratio bris iztetiatur, nulli denique pareat cupiditati: quz fumma|3 ef, mentem, cogitationemque converteris, ne in jis qui. eit ratio& fapientia; humanz neceffitati imperate, non|

5. 9 du lde anne d uii nibil dens ian

avaria,tantum ambitionis, imperii, divitiarum ftudium,ut explendz cupiditatisgratia nihil fibi non licere putent.atquehocmaluim non jam anguflis finibus compreſſum| videmas: fed fuperioribus feculis eru piffe vehementer,&

aol ero iQ e