Objectiones Responsio. 359

Paulo post dicit Aquilam ad amussim & longe meliusquam casteri interpretes Hebraica reddidisie. Ita quidemJudasi, nec tamen omnes: at vero nemo unquam hocdixit Christianus. De ordine vero & ratione quam in di*gerendis hexaplis & tetraplis tenuit Origenes, meliora &exactiora sunt multo quae H. Valesius, quam quas P. Si-monius congeflit.

Paulo post eadem pagina & sequenti dicit Origenem,ingens istud hexaplorum opus sub unam reprasentasse lineam. Atqui cum opus istud Origenis dextra, sinistra,sursum deorsum plurimis & pene infinitis constaret lineis,quomodo sub una potuit conspici linea? Auctor sim P.Limonio ut plerasque istas de hexaplis & tetraplis obser-vationes mittat in crucem, ubi demum una & recta fiantlinea.

De hodiernis, aut etiam illis verfionibus qu* ante nonmulta secula ä Christianis aut aliis luere concinnans, perme licet ut P. Simonius sentiat prout velit. Nihil ili*ad LXX interpretes & ne ad me quidem, qui solam illamquam & Christus & Apostoli approbarunt & tradideruntsequor versionem.

Excutiamus nunc sequens opusculum quod castigatio-nes -P. Limonii ad scriptum de Sibyllinis oraculis & vindi-cias simul priorum continet objectionum, ut cognoscamusverumne sit, quod ipse adfirmat, scribere me de rebus pa-rum mihi cognitis.

Ac primum quidem illud demiror quod cum sibi ipsenon sufficiat P. Simonius, & tam male le defendat, ut er-rores semper erroribus accumulet; allen* tamen opem fe-rat nequitias & patrocinetur nebulonibus. In epistolaprasfixa scripto de Sibyllinis adduxi verba Hieronymi, utopus non sit ea hic repetere. Adduxi quoque verba ab i-stoc homine nequiter interpolata. Monui consuluiste mecomplura exemplaria manu exarata, & in omnibus inve-nisse scripturam convenientem cum editis, nisi quod appo-nunt