370 Ad itePvAtas P. Simonii

In emendando gemino Hieronymi loco, ubi libros To-bias & Judithx inter hagiographa ab Hebneis recenseriscribit, ne in hoc quidem eruditorum suffragio donabiturP. Simonius. Putat nempe hagiographa istis in locis mu-tandum este in apocrypha. Sed prosecto critica: periti no-runt notiora vocabula a librariis non permutari ignotiori-bus. Si omnia quotquot reperiuntur antiqua consulatexemplaria ubique conspirantem cum vulgatis libris lectio-nem inveniet. Itaque manifestum est ineptam istam ha-giographorum vocem latius apud Judasos interpretes pa-tuisse, quam canonicorum, ut ipsi loquebantur, librorumappellationem, & duplicis apud illos generis suiste hagio-grapha, alia quidem canonica, alia vero extra canonem, seita.vy.vovivx..

Pergit Simonius me non contentum novos procudereprophetas, novum etiam librorum 8. Scripturae velle intro-ducere ordinem, utpote qui ex uno quinque faciam Moysisvolumina. Pentateuchum nempe seu quinque libros Moy-sis totidem appellavi volumina. Ipse vero hoc negat,nam quinque istaec volumina, unum tantum affirmat con-stituere volumen, quia hodierni in suis synagogis Jud*iuno volumine omnes describunt Moysis libros. Quid siomnes S. Scriptura: libri ad unum redigantur volumen,ideone plura desinent constituere volumina? Quin &Christi Ttate idem factum suisse censet P. Simonius, utscilicet uno volumine totus describeretur pentateuchus.Verum contrarium liquet ex historia Ariste* cum pluri-bus voluminibus legem descriptam suiste docet. Cum in-finiti supersint libri in volumina distincti, vel unum intota antiquitate ostendatur volumen, quod ad tantam ex-crescat molem, ut vel dimidiam librorum Moysis partemexsequet. An soli Hebraei justam voluminum ignoraruntmemuram ? Ad eo ne illi insaniverunt, ut sibi tam pro-lixa & enormia construerent volumina, qua: nec manu te-neri, nec mento ut. solebant siibjici, & exigente ut. sa:pe