Objectiones Responsio, 371

sit necessitate, tota tamen in quantumvis longa explicarinon possint porticu ? Qualia fere sunt istaec quX in Ju-dicor uni vulgo visuntur iynagogis, ad pompam potius &stultam ostentationem , quam ad aliquem parata usum,cum tanta: sint vastitatis, ut a duobus vix gestentur ho-minibus, aperiantur nisi a multis, legantur vero ä nullis ?Sed profecto quid verbis opus, cum omnis aetas & omniasecula, non unum, sed quinque semper Moysis agnoveritvolumina.

Dixeram Judaeos Daniclem non agnoscere pro prophe-ta. Reponit Simonius ; Quast vero judai non ccjue fidemadhibeant Danielis de Meß a vaticiniis, ac Christiani. Pro-fecto si hoc verum esset, non cflent Judaei. At vero illosnegare Danielem fuisic prophetam, Hieronymus, Theodo-retus & complures alii testantur. Quod si illis non cre-dat, ipsis falcem credat Judaeis, palhm id affirmantibus.I11 Thalmude scripto de synedrio movetur quaestio quifieri potuerit, ut Daniel, qui non suit propheta, viderittamen ea, quae nec Haggaeus, nec Zacharias, nec Mala-chias viderent. Si quis ridere velit, legat sequentia, utsciat quo pacto hic le expediant Rabbini. Felicius hancquaestionem solvebat Montabeus Judaeus, affirmans Danie-lem eadem prorsus ratione illa quae scribit vidifle, atque asi-nam Balaami, cernentem ea, quae ipse non videret Balaamu?.

De chetubim opus non est ut Simonius moneat. Sci-mus nos Judaeos simul flare & sorbere didicifle, noruntatrum albo permutare si res postulet. Vilissimos & fa-mosos saepe sic vocant libellos. Nec hoc tantum seculo,sed & olim quoque hoc iis solemne fuifle, satis nos docetEpiphanius ubi de Nazarenis agit, cum scribit libros ha-giographos a Judaeis etiam appellari y&Kpuct) voce quideminepta & ab Aquila, ut puto, conficta; sed quae tamenclare ostendat, quo honore & titulo Danielis prosecuti sue-rint prophetias, scriptiunculas eas appellantes, & ne dignasquidem librorum nomine.

B b b i Cuna