372 ÄD ITEPvATAS P. SnviONXI

Cum ironiis valde delectetur P. Simonius dicit dein meex Rabbinista factum esse doctorem Thalmudicum, quianempe dixi in Thalmude saepius occurrere ; honum est utevellatur Utera de lege, & ut sanctificetur nomen domini.Ipse ex libro qui continet colloquium regis Gazaria: & Ju-daei, dictum hoc sic interpretatur, non licitum suille cui-libet e plebe verba Scripturae immutare, sed solis magniSynedrii astessoribus, quia scilicet non unius Mofis fuit jan-Piiones condere, Jed (£j aliorum quoque prophetarum, sacer-dotum & judicum, quibus idem spiritus dei interfuit. LicetR. Chaia filius Aba, & R. Jochanan, & alii qui in Thal-mude hoc loco nominantur non fuerint prophetae, libentertamen acquiesco, cum verbis tam claris & perspicuis ul-tro quod petam concedat Simonius. Verum illa quae se-quuntur mirabor si vel ipse possit explicare P. Simonius;Is eji nifi fallor genuinus dottrince Tkalmudicce sensus qu£in eversionem veriorum contextus jacri trahi non poteß,cum de tollenda Utera imo dictione nec non sententia aliquainter explicandum contextum illum agatur, minime vero de■mutandis eradendisque ejusdem contextus literis aut diPiio-nilus.

Quod subjungit P. Simonius me omnia qua; Rabbino-logiam sapiunt mutuatum e sie a Morino, meque totum äMerino pendere; id quam verum sit, judicent illi,qui utri-usque nostrum scripta legunt. Quin & Simium ejus alibime appellat, quia nempe valde probo, cum alia quaedam,tum praecipue illa, quae de aetate & literatura Rabbinorumscripsit Morinus, cujus obtrectator perpetuus est P. Si-monius, rectius longe facturus, si & ipse hujus fiat Si-mius.

Ut evincat LXX interpretes ignaros suille lingua: He-braicae, profert testimonium Ludovici Capclli, existiman-tis, ut iple affirmat, linguam Hebraeam deperditam suillein captivitate Babylonica totis ducentis ante LXX inter-pretes annis. Sed vero ex Esdra & Nehemia contrarium

pater.