Animadversones & Caut. ad Examen Var. Leid. Id. T. neceffariae.

<eoy vrAovricv rtjv, dyaorsoi? roy 7 rK%rm rov di reavrcv , evrcAtfv, Nuvi $jAev, 'ori7 rc 7 b.rj yeyovev rj räv dvriy^dpm ^^(popd , em Aots pa&vyJa? tivcov ypcKpecov, ure X«t»toA^mjj nvoov piox$-ripd? I tVios-dreu? räv ypapopievav , em ^ dyro räv t d taurei?cloaovvra cv rvi hafidret vrpcq-iS-epav rj dtpcq^ovvjav. Tijv y-iv ovv ci> rei? dvny^dpoi?^TTdÄaid? Ql&Üyx*!? Hp^poovlav Seov (hdovr((s evpoy.lv i dir ad' a \, K^irijsta xprirdyevoi rai?A oiordi? ex^orenv x.a. Quibus interpres Latinus sequentia addit, nescio un-de desumta; n in exemplariis autem Novi Testamenti hoc ipsum me posse, facere sine periculo non putavi. Tantum suspiciones exponere me de-> bere , & rationes causasque suspicionum, non este irrationabile existi-, mavi; sicut in hoc loco — Judicent ergo, qui possunt, utrum verasint y, quae tentamus,an falsa’. \ iolenta autem est detorsio, quando Whit-byus assertum Origenis, rrclvra rd xard Maröcpov dvTiy^atpa pdj rvvd^c-istdUs-Aoi?, ita interpretatur: Verba Matthaei a verbis reliquorum Euangelista-rum discrepare : cum verus & apertus sensus sit: exemplaria Matthaeisibi invicem non consentire, hoc est, in diversis Matthaei Codicibus repe-riri Variantes Lectiones. E<x hac observatione Origenes non male in-fert, licere emendationes ex \onjectura proponere. Si enim dantur V.L. & si eaedem maximam pariem ex ingenio & conjecturis Librariorumortae sunt, cur non idem liceret doctis, quod licuit librariis, ubi aliterhorum temeritati occurrere non\licet ? cumque nemo possit omnes Codi-ces consulere, cur non licebit suspicari, unum atque alterum nostrum Co-dicem fortassis esse mendosum, in aliis forte aliorum Codicibus sanio-rem Lectionem hanc vel illam aliquando repertum iri, id quod nec rarousu venit? Sane qui nullis allatis rationibus simpliciter postulat, ut Typo-graphus, qui hanc vel, illam curavft Editionem vere dvaydfinr©* existi-metur , parum modeste agere videtur. Aliud Origenis Testimonium vi-de ad Matthaei Cap. Vili. vers. 2.8. Alterum testem producimus Isdo-rum Epist. 1 . 4. 111. 'ori < 5 e 7 ro 7 Adai? 'ev ^oiyHov vj jaera^oix&ioohrevr, yrapaAupVivq wgs<remv rov vovv räv Aeyopitvav rwraparjet , %Aov ectv, exempli gratia deindeprofert cum ex V. tum ex N. T. ea loca, quae lupra proposuimus; tan-dem concludit: ravra enrav, d tov vovv räv ypatpäv ov yovov ov A vycpvercq, aTAasp rvvisnv, ßeßcqov re sp rsdyiov ’Zhro tpajvet , vstj rtjv 8 oxoverav drdpeiav tty&Avei ,

%araTtavroo. Tertius testis sit ex Latinis Patribus Augustinus , qui cumvanissimos Manichaeorum clamores de falsatis atque emendandis Euan-geliis perpetuo audiret, non ideo tamen metu expostulationis Haeretico-rum in alterum extremum delapsus est, ut omnes omnino emendationesex conjectura improbaret: , Ego enim, inquit Epistola 19., fateor ca-, ritati tuae, solis eis scripturarum libris, qui jam Canonici appellantur,

, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum amorem, scribendo aliquid errasse firmissime credam. Ac si aliquid in eis ossen-1 dero literis, quod videatur contrarium veritati, nihil aliud quam vel

, men»