Dr PxiNCIPIIS Jun 18. 325agnofcimus, adeò noftros ſe quimur corruptos diſputan di a ffectus, in ex-plicando Jure. Ex quibus manifeftiüs eorum, quz ha ctenus dicta, veritasclucefcet; Quo modo vidclicet Juris prudentia& Philofophia, unà cumTheologia, cujus illæ(unt famulz, tanquam veræ Gratie mutuis fefc te-ncant amplexibus,& in unam veritatem venerandam, in unum fummumfinem, divinæ Majcftatis gloriam,& humana ſocictatis falutem,unanimi-|ter conſpirent. Apparebit itidem, quo modo]uſtitia& Jusnon in homi-num opinionc aut beneplacito potentiorum conſiſtat; fed ab ipſo fan-Giffimo Dco, partim per rationem& naturam, partim per Magiſtratum,Dei Miniſtrum, ad nos deſcendat. Quo Jurisconfulti(tudio nihil poteft cfTedignius, magnificentius, magis neccífarium,utilias& confcientia tutius.
18. Dr us ENS OMNIUM ENTIU M, cum in principio omnia perverbum crearet, tribuit cuilibet Creaturæ naturam, h. e,, pofuit cuique ter-minum, dedit ordinem,& officium, fccundüm quod eſſentialiter agens,beaté& feliciter perpetuo bona exiſteret,(ſa piens originem(uam Dr u M,qui ipfum eſt bonum,)& ad bonum, in Conditoris(ui gloriam, operare..tur. Que divina ordinario& conſtitutio dicitur LEx AN TIQUISSIMA,& LET DIVINA, dequá docent ſacræ Literæ ipſarum qe lnierpretes ori hodoxi.vid. etiam Pn. Beſyild. de princip juris,. 4.& ſe7. U niverſæ igitur Crea turæ Deibonæ funt& ad bonü operantur, quatenus fecundüm hanc legẽ pro eſſen-tiä fuá naturali in vero ufu agunt; malz verò funt, quatenus ab hac legedeflc&unt. Diligenter idcirco inveftigandü,quod officium homini tribu-tum fit à natura, h. e., ab ipfo Deo naturæ opifice,(ut pi? e? philofophbic? lo-quitur Gl.1.Inf.de /. N G.& C. in pr.& ibi cujac. innos.poßer.) fecüdüm quodcíTentialiter age ns, felix ac bonus exiſtit.
19. Homo igitur nobiliffima& digniſſima Creatura, Gl. ad fin. Inſi deI. NG. c C. l. 44. in pr. ffde Aedil. edict. cujus gratià Natura omnia com para-vit, l. 28.5.1. F de uſur. Bſal m. S(cujus vocabuli propria fignificatione nonrectè excludit Cujac. 6. abſ 21. F& M IN As: quem parum juvat l.38. 8.5. ff depen. maximẽ veró refutant l..& ibi latè Gœddæus.& l. 152 ff. de.S.) cum du.plici conftet animà, irratio nali, quà animal;& ratio nali, qu homo; dupli.cem accipit à Deo nature Legem. LEX, quæ homini convenit ut animali,dicitur] us Naru AE,(aon enim diſtinguunt hic Jureconfulti inter Le-gem& Jus)& ad differentiam alterius vocatur ab[nterpretibus] us NA-TURALE PRIMAEY UM. Definitur vulgó, Jus Qu oD NATURA OMNIA ANIMALIA DOC uIT, pr. Inſtt de j. N. S.& C. l...3.ff de ff.&f fur.intellige, quo dlibet in ſuo genere. Nam tunc demùm rc& dicitur us Na-turale, fi quod bruta ſolo inſtinctu& impetu naturæ faciunt, in eo homi-nes judicium quoddam rationis adhibcant, Schneidevy. ad d. 6. Infl.de J. NG.&. Ideoque quemadmodum hoc Jus non ſpe tat ad ratio nales animaevittutes, quia ille conſtituunt us Nat. Gentium; ita non magis pertinet advegetativaæ bruti& irrationalis animi partis potentias, quz fcilicet nequepet fc rationalis cft, nequerationis LESE HE ſenſitivam rationis exper-tisanimz facultatem, qua ut docent Ethici, rationis quodammodo cftparticeps,& fimplici ratione informari poteft, medium quafi tenens interreliquas duas anima potentias locum. Sequitur igitur; Edere, Bibere, Dor.mire, aliaque, quę abs que ulla ratione ex natura neceffitate ab hominibusfiunt,naturalia quidem eſſe, non tamen Juris naturalis. D». D. Beſoldus ad l. 1.zi. I. lib. 1. n. 20. cum allegatis.
8$ 3