Pet. And. Matth. Censura42decussatis, semine rotundo non lato, nec duplicem, nec simplicem scutum referente. His accedit quòdDioscorides de utraque Rubia maiori nempè,& minori tradidit uno,& eodem capite. Id quod illumfecisse putandum non est, si Syluestrem Rubiam ab Alysso diuersam non iudicasset, de quo prius dixerat eodem libro.ATTRACTVLIS.1dre rtCensura lxiiij.REDIT austerus& immitis censor; uirgam, uel fustem potius profert. Eijcit omnes ex medi-de Attractyli corum, idest ex suo senatu,& grauissimè hallucinari eos contendit, qui negant Attractylida alterumSyluestris Cnici esse genus, eo argumento innixus, quòd scribat Plinius, primam syluestris Chicispeciem Attractylida quibusdam uocari; sed, quantùm uidere, aut conijcere possum, Amathus ipsepo-tius hallucinatur. Nam quamuis scribat Plinius primi generis Syluestre Cnicum quibusdam Attra-ctylida nuncupari, non tamen affirmat, Cnicum illud esse Attractylida; nec eorum recipit senten-tiam, qui putant genuinum syluestre Cnicum nihil ab Attractylide differre, quemadmodum supe-rius diximus de Telephio diserentes, Telephium non proptereà esse Semperuiuum minus, quòd hocetiam Telephium(ut Dioscorides scribit) quibusdam dicatur, nec Helsinem Parthenium, nec Asplenum Hemionium: quoniam ijs etiam nominibus à nonnullis appellentur. Quamobrem Plinius ip-se eodem libro speciatim de Attractylide egit his uerbis. Acarna colore tantùm rufo à Scolimo distinguitur,& pinguiore succo. Idem erat Attractylis quoque, nisi candidior esset,& nisi sanguineum succum funderet, qua de causa Phonos uocatur à quibusdam, odore etiam grauis. Quibus palàm est Pli xnio Attractylida nullum syluestris Cnici esse genus. Id quod maximè attestatur Theophraftus libroVI. cap. 111. de plantarum historia. Is enim postquàm de omni Cnici genere diseruit, de Acarna,&Attractylide speciatim egit. Adde quòd experimento etiam liquet, neutrum syluestris Cnici genu-sanguineum succum fundere. Vnde Amatti minus probari potest sententia.TEVCRIVM.Césura Ixv.SANGVISORBAM, quam Itali Pimpinellam propriè appellant, quamus frequentissimè inace-de Teucrio.tarijs addunt, Amathus Teucrium esse indicat. At in pristina sua uersatur coecitate, quippè quun scri-bat Dioscorides Teucrium herbam uirgae effigiem referre Trisaginis similitudine, facilè palam sit indester Teucrium,& Sanguisorbam maximam intercedere differentiam. Siquidem haec nobis Pimpinella uocata iunceis constat cauliculis, solijs utrinque pinnatis, nullam uirgae effigiem, nec TrisaginisAmatti opi- formam referentibus. Quòd uerò Pimpinella hoc nomine sit appellata, eò quod odore sit Citruli,nio explosa. quem Hispani Piperum uocant, nobis probare non libet, quum compertum habeamus uocatam fuis-se primùm Pimpinellam à bipinnatis cauliculis, undè postea corrupta appellatione Pimpingllaella estappellata. Nam cùm nullo Citruli odore, uel sapore sit praedita, cur Amathi sententiam probem non uideo.LyckN 2SQVAE de Lychnidis uiridibus folijs scribit Amathus, quòd scilicet ea oleo illita igne flagrent,&Censura Ixvjde Lychuide. indè nomen traxisse stirpem, fabulosa omninò uidentur; cùm re uera Lychnidis solia, non uiridia, secsicca ad lucernarum usum pro elychnio usurpauerit antiquitas, undè sibi nomen inuenit; non quòdquiridia flagrent, ut Amathus putat. Quippè κύρον Graecis lucerna dicitur, ελύχνον funiculus, qui è go-sipio lucernis inditur ad ignem excipiendum. Sunt enim Lychnidis folia admodum uillosa, tomen-tosaque,& proindè arefacta ignem facilè concipiunt, perindè ac illius Verbasci folia, quod Lychnite ab eodem effectu pariter appellatur.MARTAGVM.MARTAGVM flores edere Lilio albo similes, sed croceos asseuerat,& proindè Martagum PlinioCésura lxvij.de Martago. eam plantam esse existimat, quam ipse ab Hercule Petilium uocatam scribit libro XII. cap. VII. Atdemiror, ubi Lusitanus, qui tanto usu, tanta omnium rerum peritia est praeditus, Martagum uideritcroceos emittens flores. Mihi enim ante hunc diem, id est inauditum, cum flores proferat purpurees,rubentibus quibusdam punctis respersos. Id quod manifestè arguit Hemerocallem pro Martago accepisse Lusitanum. Namque is flore constat aureo Lilij tum facie, tum etiam magnitudine. Caererùman Martagum, uel Hemerocallis Petilium sit à Plinio descriptum, fateri sanè non ausim, quum Peti-lium Plinij ipsius testimonio automnali tempore floreat inter uepres colore rosae syluestris, illa ueròcum alijs lilijs media floreant aestate.TRIFOLIVM.Censuralev- Qvo'n Biruminosum Trifolium nunquam uiderit, noueritque Lusitanus, hoc argumento facile con-iij. de Trifo- ijci potest, quòd asserat Pratense Trifolium omnibus uulgò notum primò Rutâ olere, ubi uerò adoleueritBituminis
zuletzt gesucht
- Noch keine Suchworte
Letzte Trefferliste
Die letzte Trefferliste besteht aus Ihrer letzten Suche, samt Filter- und Sucheinstellungen.
AnzeigenSchliessen
Buch
Petri Andreae Matthioli Senensis serenissimi principis Ferdinandi archiducis Austriae &c. medici Commentarii secundo aucti in libros sex Pedacii Dioscoridis Anazarbei de materia medica : ; his accessit eiusdem Apologia adversus Amathum Lusitanum, quin & censura in eiusdem enarrationes
Seite
42
JPEG-Download
verfügbare Breiten