H O M I L

HOMILIA XIX.

In istud.

^«.20.7. £) eCe p'iß t me Domine a & deceptus fum , usqueIb’d. 12 . ac J jftud : Dominus probans justa .

I. AXMnia quas de Deo scripta sunt , quan-tumvis per se ipsa videantur absona, di-gna tamen Deo bono este putandum est . Quisenim este neget absonum, si Deo tribuatur, eumirasci, inflammari ira, poenitentia duci, imo &dormire ? Sed horum unumquodque ab eo quiobscuros noverit audire sermones, dignum Deojudicabitur. Etenim ira ejus infructuosa non est,sed sicut verbum ejus erudit , ita & ira ejus :quos enim verbum non erudiit , ira erudit , &neceffe est Deum accendi ea qu« dicitur ira ,quemadmodum eo quod verbum nominatur ,Utitur. Neque enim verbum illius tale est qua-le est omnium verbum. Nullius verbum vivens,nullius verbum Deus est . Nullius verbum inprincipio erat apud Deum , cujus erat verbum.Etsi solum erat > a quodam erat principio . Si-militer & ira Dei nullius est ira, cujus ira. Etquemadmodum Dei verbum prae omni cujuscum-que verbo peculiare quid in se habet , peculia-reque illi est este Deum , & verbum vivum inse subsistens & ministrare Patri : sic ubi ira Dei. semel nominata est, peculiare quid & diversum

habet a quavis irati ira. Eodem modo furor ejusproprium quid habet. Cum enim in furore ar-guit , furor ejus oritur ex proposito quod eumqui ^reprehenditur vult reprehensione convertere.Arguit & verbum, sicut erudit verbum, sed nonita arguit verbum ut arguit furor. Qui enim averbo reprehensi ad meliorem frugem non suntrevocati, opus erit ut in furore arguantur. Dixietiam quemdam este Dei poenitentiam qua? perse absona videatur j scriptum est enim : Pcemtet*Meg ij.ni me quod unxerim Saul in regem . Tu vero di-gne quoque interpretaberis ejusmodi poeniten-tiam. Cave putes eam quidpiam affinitatis habe-re cum poenitentia eorum quos pcenitet. Sicutenim eximium quid habuit verbum ejus , exi-mium quid ira ejus, excellens quid furor ejus,& nihil illis cum aliis ejusdem nominis commu-ne erat ; eadem ratione & poenitentia ejus cumnostra poenitentia -equivoca est, si quidem aqui-voca sunt , quorum nomen solum commune ,sed secundum nomen substamise ratio est diver-sa - Solum igitur nomen commune est furoriDei & furori cujuslibet, ac solum nomen com-mune ira; Dei, & irae cujufcumque . Sic & depoenitentia sentiendum, & quaeret qui poterit ,quid poenitentia Dei operetur, quid operata sit.Saulem sustulit; inique regnantem, & in ejus lo-cum substituit populo regem secundum cor Dei.Dixit enim propter bonam illam poenitentiam :.r”r T um s ecu ”dum cor meum David fi.hum jeffe . Casterutn ha?c omnia prooemii locoj ’ st 11 ' 3 proposita ex Jeremia lectionis

rez, 2,2o.7. initium sic habet : Decepisti me Domine , & de-ceptus fum.

2. Quaerimus enim, num sicut caeterorum fu-ror malum quid est, ita divinus redarguat. Om-nium quidem nostrum i ra molesta , üla autemqu$ Dei vocatur, erudit. In omnibus nobis poe-nitentia indicat imbecillitatem mentis ante pceni*Tom. HI.

I o A _ XIX. 147

tentiam : at in Deo , imperfectum noti arguitDeum poenitentia , sed res qu® extra illum suntquarum causa poenitentia astumitur. Sic & Deusalio plane modo censendus est decipere quamnos decipimus . Quaenam igitur est illa a Deofraus, qua cognita, Propheta, ubi decipi desiit,agnosoens perceptam ex hac fraude utilitatem ,ait : Decepisti me Domine , & deceptus fum .

Primum quidem traditione utar hebraica qute adnos pervenit per quemdam qui suos ob fidemChristi & agnitionem verbi reliquit , venitqueubi commoramur. Id sane dicebat quod vel profabula haberi postit, vel pro sermone quo au-ditores adduci queant ad intelligendum istud :

Decepisti me Domine , & deceptus fum . Quaedicebat , erant hujusmodi : Deus non tyran-nus est, sed rex, regnanfque nulli vim infert ,sed suadet , vultque subditos sponte sese dederepfovidentia; ejus, ne cujusquam bonum sit exnecessitate, sed ex libera fiat voluntate . Quodsciens & Paulus in epistola ad Philemonem aje-bat Philemoni de Onesimo : Uti ne ex necejftta- 14.

te bonum tuum esset , Jed uoluntartum . Poteratergo universorum Deus facere id quod in no-bis videtur bonum , ut necessario ^eleemosynasdaremus, & necessario temperantes essemus, sednoluit : ideo non ex tristitia aut ex necessitateagenda nobis imperat qua? facimus, ut volunta-rium sit quod sit. Viam igitur, ut ita dicam ,quserit qua voluntarie faciamus quae vult . Ad-debat haec traditio quidpiam ejusmodi : vole-bat Jeremiam mittere ut omnibus gentibus , &ante omnes gentes populo suo prophetaret .

At quum vaticinia triste quiddam in se habe-rent , ( nuntiabant quippe supplicia quae quis-que pro merito sustinebit ) sciretque Prophe-tae propositum nolentis mala nuntiare Isiae-litico populo j idcirco per dispensationem dixit:

Sume calicem hunc , & potabis omnes gentes qdquas ego mittam te . Praecepit igitur* Deus Je-remiae ut calicem sumeret , cumque hortaretureum, ut calicem vini puri acciperet, dixit: &mittam re ad omnes gentes , habentem hunccalicem vini puri . Audiens autem Jeremias sojnitti ad omnes gentes, ut porrigat illis calicemjrL, calicem suppliciorum , minime suspicatusIssaelem quoque de hoc calice poenarum bibitu-rum, deceptus somsit calicem ut potaret omnesgentes ; accepto calice audivit : propinabis pri-mum Jerusalem . Quoniam vero aliud expecta-verat , & aliud evenit , propre rea ait : Decepi-sti me Domine , & deceptus fum . Huic expo-sitioni similem tradebat & j n liaia. Nam & il-le nescius quid sibi pja:cipiendum foret , ut di-ceret populo, audit Deum, prout soriptum est,dicentem : Q» em mittam , & quis ibit ad popu- ß g

Ium hunc} Is vero, inquit, respondit : Ecce ego J 'fum, mitte me; & audit : Vade , & dic populo jo

huic : auditu audietis , & non intelligetis , & ' ‘ > ‘

■videntes videbitis , & non perspicietis , incras-satum est enim cor populi hujus , & qua: sequun-tur . Cum igitur nesciret quid esset vaticinatu-rus, & so minaturum populo, dixit : Ecce egofum, mitte me. Propterea cum diceret in lequen-tibus vox dicentis .- clama , ille non respondit > $

tanquam paratus jussa exequi , sed dixit :

Quid clamabo ? Etenim timebat ne rursus audi-ret sicut in priori vaticinio : Vade, & dic po-pulo huic : auditu audietis & non intelligetis .

Quid igitur clamabo ? Omnis caro fomum , & om-,ms gloria ejus sicut flos fceni, 8 c qua? sequuntur,

T 2 Nihil