HIST ORTAE LIBER XI 8 215tedonia traduntur, muti& apri. Qium loquaciores quæ minores,et circa coitus maxime-Alijs in pugna uox. ut coturnicibus: alijs ante pugnam, ut perdicibus: alijs cum uicere⸗utgallinaceis. liſdem ſua matibus:alijs eadem, ut fœminis, ut luſciniarum generi. Quædamtoto anno canunt, quædam certis temporibus, ut in ſingulis dictum eſt: Elephas citra na-res ore ipſo,ſternutamento ſimilem elidit ſonum, per nares autem tubarum raucitati. Bubus tantum fœminis uox grauior. in alio omni genere exilior quàm maribus: in homine
etiam caſtratis. Infantis in naſcendo nulla auditur, antequã totus emergat utero. Primusſermo anniculo eſt. Semeſtris locutus eſt Crœſi filius in crepundijs: quo prodigio totum
id concidit regnum. Qui ceferius fari cœpere, tardius ingredi incipiunt. Vox roboratur
16 XIII. anno. Fadem in ſenecta exilior: nece in alio animalium ſæpius mutatur. Mira præ
terea ſunt de uoce digna dictu.In theatrorum orcheſtris ſcobe aut harena ſuperiecta de/
uoratur,& in rudi parietum circumiectu, dolijs etiam inanibus: currit eadem concauo uelrecto parietum ſpatio, quamuis leui ſono dicta uerba ad alterum caput perferẽs. ſi nullainæqualitas impediat. Vox in homine magnam uultus habet partem. Agnoſcimus eamprius quàm cernamus non aliter quãàm oculis: totidemq́; ſunt eæ, quot in rerum natura
hinc tot cãtus& moduli flexionesc;. Sed ante omnia explanatio anitmi, quæ nos diſtin-xit à feris, inter ipſos quoq; homines diſcrimen alterũ æque grande q́; à beluis fecit.De agnaſcentibus membris.& dicta Ariſtotelis de uita hominis. Cap. LIIEm bra animalibus agnata inutilia ſunt, ſicut ſextus homini ſemper digitus. PlacuitM in Aegypto nutrire portentum, binis& in auerſa capitis parte oculis hominem, ſedijs non cernentem. Miror quidem Ariſtotelem nõ modo credidiſſe præſcita uitæ eſſe ali-qua in corporibus iplis, uerumetiam prodidiſſe. Quæ quanquam uana exiſtimo, nec ſinecunctatione proferenda, ne in ſe quiſque& auguria anxie quærat: attingam tamen quætãtus uir in doctrinis non ſpreuit.Igitur uitæ breuis ſigna ponit raros dentes, prælongosdigitos, plumbeũ colorem, pluresq; in manu inciſuras, nec perpetuas. Contrà longæ eſſeuitx incuruos humeris,& in manu una duas inciſuras longas habentes,& plures quàmXXXI. dentes, auribus amplis. Nec uniuerſa hæc(ut arbitror)ſed ſingula obſeruat, friuo-alut reor)& uulgo tamen narrata. Addidit morũ quoqʒ aſpectus ſimili modo apud nosTrogus,& ipſe autor ſeueriſsimus, quos uerbis eius ſubijciã: Frons ubi eſt magna, ſegnẽanimum ſubeſſe ſignificat: quibus parua, mobilem: quibus rotunda, iracundum, ueluthoc ueſtigio tumoris apparente. Iu percilia quibus porriguntur in rectum, molles ſigni-ficant:quibus iuxta nalum flexa ſunt, auſteros: quibus iuxta tempora inſſjexa, deriſores:quibus in totum demiſſa, maleuolos& inuidos. Oculi quibuſcunq; ſunt longi, malefcoseſſe indicant. Qui carnoſos à naribus angulos habent, malitiæ notam præbent. Candidipars extenta, notam im pudentiæ habet: Qui identidem operire ſolent, incõſtantiæ. Ori-rularum magnitudo, loquacitatis& ſtultitiæ nota eſt, Dactenus Trogus. f
De anima& de halitu animalium,& quæ guſtata interimant, et de uictu hominis, et quibus de cauſis non coquatur. Cap. LII
3 Nimæ leonis uirus graue, urſi peſtilens. Contacta halitu eius nulla fera attingit, ci-A tiusq́; putreſcunt afflata reliquis. ominis tantum natura infici uoluit pluribus modis,& ciborum ac dentium uitijs, ſed maxime ſenio. Dolorem ſentire non poterat, tactuſenſuq; omni carebat:ſine qua nihil ſentitur. Eadem com meabat recens aſsidue, exituraſupremo. et ſola ex omnibus ſuperfutura. Deniq; hæc trahebatur è cœlo. Nuius quoquetamen reperta pœna eſt, ut neq; idipſumn quo uiuiturain uita iuuaret. Parthorum populishoc præcipue,et à iuuenta, proptet indiſcretos cibos: nanc et uino fœtẽt ora nimio. Sedſibi procetes medẽtur grano Aſſyrij maliocuius eſt ſuauitas præcipua, in eſculẽta addito.Elephantorum anima ſerpentes extrahiitceruorum item urit. Diximus hominũ genera,
. 20
— 40
mortales,& ſua cuiq; ſicut facies. Hinc illa gentium totq; linguarum toto orbe diuerſitas,
8 qui