216 c. PLINII NATVRALISqui uenena ſerpentium ſuctu corporibus eximerent. Quin& ſubus ſerpentes in pabuloſunt,& alijs uenenum eſt. Quæ inſecta appellauimus, omnia olei aſperſu necantur. Vul,/tures unguento qui fugantur, alios appetunt odores: Scarabei roſam. Quoſdam ſer/

pentes ſcorpio occidit. Scythiæ ſagittas tingunt uiperina ſanie& humano ſanguine: ir-

remediabile id ſcelus, mortem ilico adfert leui tactu. Quæ animalium paſcerentur ueneno diximus. Quædam innocua alioquin, uenenatis paſta noxia fiunt& ipſa. Aprosin Pamphylia& Ciliciæ montuoſis, ſalamandra ab his deuorata, qui edere moriuntur.Nec eſt intellectus ullus in odore uel ſapore. Et aqua uinumq́; interimit, ſalamandra ibiimmortua, uel ſi omnino biberit unde potetur:item rana quam rubetã uocant. Tantum

inſidiarum eſt uitæ. Veſpæ ſerpente auide ueſcuntur, quo alimento mortiferos ictus fa/io

ciunt. Ideoq́; magna differentia eſt uictus: ut in tractu piſce uiuentium Theophraſtusprodidit, boues quoq; piſce ueſci ſed non niſi uiuente. Homini cibus utiliſsimus qmplex.Aceruatio ſaporum peſtifera,& cõdimenta pernicioſiora. Difficulter autem perſiciunturomnia in cibis acria, nimia,& auide hauſta,& æſtate quàm hyeme difficilius,& in ſenectaquàm in iuuenta. Vomitiones homini ad hæc in remedium excogitatæ⸗ frigidiora corpo/ra faciunt, inimicæ oculis maxime ac dentibus. Somno concoquere corpulentiæ quamfirmitati utilius. Ideo athletas malunt cibos ambulatione perficere. Peruigilio quidempræcipue uincuntur tibi. 1De corpulentia augenda uel minuenda,& quæguſtu famem ac ſitim ſedent. Cap. LII

Vgeſcunt corpora dulcibus atque pinguibus& potu: minuuntur ſiccis& aridis.A frigidisq; ac ſiti. Quædam animalia& pecudes quoque in Africa, quarto die bi/bunt. Homini non utique ſeptimo ſetalis inedia, Duraſſe& ultra undecimum pleroſquecertum eſt. Mori eſuriendi ſemper inexplebili auiditate, animalium uni homini. Quædam rurſus exiguo guſtu famam ac ſitim ſedant, conſeruant que uires, ut butyrum, hip-pace, glycyrrhizon. Pernicioſiſsimum autem& in omni quidem uita quod nimium, præ/cipue tamen corpori, minuiq; quod grauat quolibet modo utilius. Verum ad reliqua na/turæ tranſeamus.

c. PLINII SECVNDI NATVRALIS HI,/SᷣTORIAE LIBER DVODECIMVS.PROOEMIVM

DDTTInMALIVM omnium, quæ noſci potuere, naturæ genera

tim membratimq; ita ſe habent. Reſtant neque ipſa animacarentia(quandoquidem nihil ſine ea uiuit) terra ædita, ut inde

re occulta eius beneficia, ſummum que munus homini datum,arbores ſyluæ que intelligebantur. Hinc primum alimentum,harum fronde mollior ſpecus, libro ueſtis Etiamnum gentes ſic

cædi montes in marmora, ueſtes ad Seras peti: unionem in rubri marts profundo, ſma/ragdum in ima tellure quęri. Ad hoc excogitata ſunt aurium uulnera: nimirũ quoniamParum erat collo crinibusq; geſtari, niſi infoderentur etiam corpori. Quamobrem ſequipat eſt ordinem uitę,& arbores ante alia dicere, a moribus primordia ingerere.De arborum honore,& quando platanus primum

8 in Italia,& de natura earum. Gap. 1 8Hax fuere numinum templa, priſcoq́; ritu ſimplicia rura etiã nũc deo pręcellentem

arborem dicant. Nec magis auro fulgentia atq; ebore ſimulacra, q́; lucos,& in iisſilentia ipſa adoramus. Arborum genera numinibus ſuis dicata perpetuo ſeruãtur. ut lo/

IFrewe

eruta dicantur, ac nullum ſileatur rerum naturæ opus. Dia fue-

. degunt. Quo magis acmagis adwmirari ſubit, ab ijs principijs 40