DEREMILIT ARI LLB. VIII. 160ſerme ſola· Huic pręterea magiſtratui nullum integrum diem abeſſe Roma licefe ius erat, ius etiã huius tribunitiæ poteſtatis magis ad i mpediẽdũ eſt qᷓ ad age-dum, quippe quæ cæteris omnibus collegis voletibùs& ſi plures ſint, vnus qui nolit& ſe opponat, plus poſſit. Fuit etiam, vt aiunt, tribunitia poteſtas prius apudRomanos publicę dignitatis inſigne, poſtmodũ quoq; iudicialis ordinis obtinuit rationem. Inde nanq;& decretum illud ſenatus, vt Auguſtus Cæſar morumlegumq; regimini ac æque in perpetuũ tribunitiæ pręeſſet poteſtati· Vnde apudeos tribunus dictus eſt, ꝙ tri bus pręeſſet ordinibus patritio, equeſtri,& plebeio,dicti etiam ſimili modo tribuni plebis à tribu, ꝙ vel tribunũ ſuffragio crearẽtur,vel quòd in tres partes populus diuiſus eſſet, cum plebs à patri bus ſeceſſiſſet,& exſingulis ſinguli crearẽtur: tribuni autẽ ærarii à tribuẽdo ęre ſunt appellati, quodærarium ſanè populus Romanus in æde Saturni habuit. ö a

Scriba à ſcribendo nomen accepit, officiũ exprimens vocabuli qualitate. Liuius ab vrbe con. li. ii. bi cum ſtipendiũ forte militibus daretur,& ſeriba cumrege ſedens pari ferè ornatu multa ageret, cum milites vulgo adirent, timens ſeiſeitari, vtrũ Porſena eſſet, ne ignorando regem ſemet ipſe aperiret quis eſſet, quꝭtemere traxit fortuna facinusꝭ Scribã pro rege obtruncat. Probus Aemilius deexcel · du. exter. gen. in vita Ageſilai, Itaq; eum habuit ad manum ſcribæ loco,quod multo apud Graios honorificẽ᷑tius eſt quàm apud Romanos. Nanq; apudnos re vera ſicut ſunt, mercenarii ſcribæ exiſtimantur:& apud illos econtrarionemo ad id officium admittitur, niſi honeſto loco& fide& induſtria cognita,quòd neceſſe eſt omniũ conſiliorũ eum eſſe participem. Cicero in Verrem actio-ne. v. Sæpe enim noſtri imperatores ſuperatis hoſtibus optime rep. geſta, ſcribasſuos annulis in cõtione donarunt. Ab epiſtolis vel à ſecretis etiã is intelligi dici-tur, cuius ſecreta ſcribit vel epiſtolas. Suetonius in vita Claudii, Sed ante omnesNareiſſum ab epiſtolis& Pallantem à rationibus, quos decreto quoque ſenatusnon præmiis modo ingẽtibus, ſed quęſtoris prætoriisq; onamentis ornari libẽspaſſus eſt. Flauius Vopiſcus in vita Carini, Quorũ vitã ſingulis libris ClaudiusEuſthenius qui Diocletiano ab epiſtolis fuit, ſeripſit. Notarius item ſecretorumſcribitur, Flauius Vopiſcus in vita Aureliani, Ineidit autem, vt ſe res fataliter a-

gunt, vt Mneſteũ, quedam quẽ pro notario ſecretorũ habuerat, libertum, vt qui-dã dicunt, ſuum infenſiorẽ ſibi minando redderet. Caſ. primo, hiſt. Pater enimCandidat i ſub Valentino principe geſſit tribuni& notarii laudabiliter digni-tatem, qui honor tunc dabatur egregiis, cum ad imperiale ſecretũ tales conſteteligi, in quibus reprehenſionis vitium nequeat inueniri.

Cancellarius vel à cãcello ala palatii ſic dictus, ꝙ olim ibi officiũ ſuum exerceret iuxta theſaurũ imperatoris, cuius ſibi cura demãdata erat, vel à cãcello ſecundum eã ſignificationẽ, qua dicitur interſtitiũ à Paleſtina regiõe tractũ, vbi tectacacuminata nõ erant, ſed iacebant in planũ proſtrata. Interſtitia igitur illa interpropugnacula ſita, parietibus hinc inde erectis, cãcelli proprie dicũtur: Qui veroepiſtolas miſſas recitare volebãt populo, in dicta regione ſuper tecta aſcẽdebant& de cãcellis recitabant, vnde inoleuit vſus paucorũ tamen eruditorũ, vt qui po-pulo literas principis habent miſſas exponere, cancellarii appellatione nominen

4 tur.