I nde minutatim uireis, & robur adultumFrangit: & in partem peiorem liquitur aetas.Quippe etenim quanto est res anplior, augmine adempto,Et quo latior est, in cinctas undique parteisP lura modo dispergit: & à se corpora mattit:N ec faale in uenas abus omnis diditur eij:N ec sitis est, quae per largos ex aestuat aestus,V nde queat tantum suboriri, ac suppeditare,Quod satis est, & quantum opus est natura nouare.I ure igitur pereunt, cum rarefacta fluendoS unt: & cum externis succumbunt omnia plagis:Quandoquidem grandi cibus aeuo denique de fit.Nec tuditantia rem cessant extrinsecus ullamCorpora conficere: & plagis infesta domare.S ic igitur magni quoque circum moenia mundiE xpugnata dabunt labem, putreisque ruinas:O mnia debet enim cibus integrare nouando:E t fulcire cibus, ac omnia sustentare:N equicquam, quoniam nec uenae perpetiunturQuod satis est neque quantum opus est, natura ministrat.I amque adeo effoeta est aetas, effoetaque tellus:V ix animalia parua great, quae cuncta creauitS ecla: deditque ferarum ingentia corpora partu.H aud (ut opinor) enim mortalia secla superneA urea de coelo demisit funis in arua:N ec mare, nec fluctus plangentes saxa crearunt:S ed genuit tellus eadem, quae nunc alit ex se-P raeterea nitidas fruges, uinetaque laetaS ponte sua primum mortalibus ipsa creauit:psa dedit dulces foetus, & pabula laeta: