LIB.III46E t dominantior ad uitam, quamuis animai.N am sine mente, animoque nequit residere per artusT emporis exiguam partem pars ulla animai:S ed comes insequitur: facile et discedit in auras:E t gelidos artus in leti frigore linquit.At manet in uita cui mens, animusque remansit:Quamuis est circum caesis lacer undique membris:T runcus, adempta anima circùm, membruusque remotisV iuit: & aetherias uitales suspicit auras:S i non omni nodis, at magna parte animaiP riuatus, tamen inuita cunctatur, & haeret.V t lacerato oculo arcum si pupula mansitI ncolumis: stat cernendi uiuata potestas:D ummodo ne totum corrumpas luminis orbem:S ed circuncidas aciem, solamque relinquas:I d quoque enim sine perniae non fiet eorum.At si tantula pars oculi media illa peresa est:I noolumis quamuis alioqui splendidus orbis:O cahit extemplo lumen: tenebraeque se quuntur.Hoc anima, atque animus iuncti sunt foedere semper-Nunc age natiuos animantibus, & mortalersEsse animos, animasque leueis ut noscere possis:Conquisita diu, dulcique reperta laboreD igna tua pergam disponere carmina uita-T u face utrunque uno subiungas nomen eorum:Atque animam, uerbi causa, cum dicere pergamM ortalem esse docens: animum quoque dicere credas:Quatenus est unum inter se coniunctaque res est.P rinapio, quoniam tenuem constare minutisCorporibus docui: multoque minoribus essedans la