LVCR.I nternosaere, uerborum sententia quae sit:V equeadeo confusa uenit uox, inque pedita.P raeterea, edictum saepe unum perciet aureisO mnibus in populo, missum praeconis ab ore-I n multas igitur uoces uox una repenteD isfugit: in priuas quoniam se diuidit aureis,O besignans formam uerbis, clarumque sonorem.A t, quae pars uocum non aureis incidit ipsas:P raeterlata perit, frustra diffusa per auras.P ars solidis allisa locis reiecta sonoremReddit: & interdum frustratur imagine uerbi.Quae bene cum uideas, rationem reddere possisT u te tibi, atque alijs: quo pacto per loca solaS axa pareis formas uerborum ex ordine reddant:Palanteis comites cum monters inter opacosQuaerimus: & magna dispersos uoce ciemus.S ex etiam, aut septem loca uidi reddere uoces:V nam cum iaceres: ita colles collibus ipsisV erba repulsantes iterabant dicta referre.H aec loca capri pedes satyros, nymphasque tenereF initimi fingunt: & faunos esse loquuntur:Quorum noctiuagostrepitu, ludoque iocantiA firmant uulgo taciturna silentia rumpi:C hordarumque sonos fieri, dulceisque querelas:T ibia quas fundit digitis pulsata canentum.Et genus agricolûm late sentiscere: cum PanP inea semiferi capitis uelamina quassans,V noo saepe labro calamos percurrit hiantes:F istula syluestrem ne cesset fundere musam.Caetera de genere hoc monstra, ac portenta loquuntur: