Barbarorumacies inermis.

HELVETII, IN car ECHESIN, ET svos IN poPONIVM MELAM COMMENTARI öa OS PRAEFAT IO.

IOACHIMI VADLANI

tiam habere ſtudioſi debẽt, tum uero maxime deillisbene ſentire, qui omni ſtudio, cura, diligentia in hoc negocium incubueunt, ut ueterum ſcriptorum, quorum ductu,& uelut auſpiciis

N Vmaliis illuſtrium doctrinarũ profeſſoribus ætate noſtra gra-

ö

— proximum ſeculum in linguarum cultu,& manſuetiorum lite-rarum tractatione felix agere ſtipendium cœpit, tanquã poſtliminio reuerſa doctrinæ monumenta, à dira barbariei ſeruituteuindicarẽt,& innum eris abſterſismaculis, redintegrata ueritate, priſtino nitori, quoad fieri poſſet reſtituerẽt. Equidem ſic ſentio non multum ilſorum doctrinam ſine horum induſtria nobis profuturam fuiſſe: partim, quod flagitiorum alienæ culpæ contagionem, uelut abægris in noſtra trãſmittere,& deformem ignorantiam doctrinæ, ac eruditionisprætextu ſie imponentem, amplecti magno diſpendio nos contigiſſet: partimetiam, quod in uindicandis augendisq́ literarum ſtudiis uiam illi poſteris indi-caſſent, animatis qui lequerentur,& mirabili quadam conſtantia, nec im pari fe-licitate reiectis,& conſternatis, qui barbariæ noctem, atq; infantiæ tenebras contumagiter retinẽtes, optimarum diſciplinarũ occaſiones arripere noluere. Quo-rum conferta acies, cum hodieq; numero magis, quàm armorum delectu inſtructa manſuetiores literas,& ingenua ſtudia oppugnare non deſinat, ueteranorũtamẽ.& triariorũchos ego illos no ĩbus cenſeo) in gulari prudentia,& fortitudi

ne factum uidemus, ut inermem hanc turbam, ſi quis recentiorũ non ulla grauĩ

armatura, ſed leui tantum calamo in fugam cõuerſam ſternat, fodiatq;, ne oua-

te quidemuelit, nedum triumphus ut decernatur petere. Adeo ignauus eſſe ho-

ſtis cœpit, qui fœda barbariei caſtra, infami conductus mercede, contra præſen-

tis ſeculi lucem,& tacitum bonorum conſenſum, ſequitur. Vt interim ne dicam

quid, quantumue doctiſſimis illis rei pub. literariæ moderatoribus, eorũ nomie,

quos uelut in acie ciuicam coronam meriti, ſeruarunt, debeamus. Iam in T. Liuĩ

um temporum feritate ſæuitum eſſe ſcimus:& frequentibus barbatiſſimorũ eru-ptionibus mutili Curtius, Gellius,& Marcellinus, ut paucos tãtum nominem.

lacti ſunt: nobiliſſimis interim latinorũ, M. Vatrone,& Trogo Pompeio in pri

ma ſtatim acie ſacrilegis horum manibus cöõfectis, qui Liuio ne nomen quidẽ,

nedum uitam reſiduam eſſe uolebant, nemine, quod mireris, ſtrenuorũ, qui proPius pugnaſſent, non ſaucio. Nam C. Plinii uarium& ingens de hiſtoria naturæopus tot ulcerum mendis, tot cicatricum næuis oblitum, interuerſum, adultera-tum fuiſſe fidem nõ capiebat, niſi in tenui& plane Vlyſſæo Pomponii Melæ ter-ra mariq; iactati,& ninil non experti ſcriptoris corpuſculo. tercentum loca poſt

infamem illam pugnam reperta fuiſſent: quæ partim purulenta coalugrant, par-

tim exeſa tabo marcorem in reliquũ tragerãt corpus, præſenti haud dubie ueneno claſſicũ authorẽ confectura, ſi nõ Hermolaũ illũ Barbar, quẽ Plinianæ uale

JJ ͤdſ......