Buch 
Deutsches Lesebuch für höhere Lehranstalten der Schweiz / von Jakob Baechtold
Entstehung
Seite
313
JPEG-Download
 

Der Statthalter von Schopfheim.

313

Aber wo der Hauptma bi Farnau usen an Wald chunnt,

Düßlet er:Buebe z'ruck! I hör e Wägeli fahre;

135 's Chönnt d'Faktorene si, sie isch die Nemtig go BaselUnd der müent sie nit »erschrecke, lönt mi ellei goh!"

Seit's unl> wiener chunnt, wütscht's über's Wägeli abeUnd goht uffen dar und lueget em fründlig in d'Auge.

Friedli, bisch's?" ,,J mein's emol!""Sebis wer Gottwilche140 Unterm freie Himmel und unter de liebe Sterne!

Gell, i darf di duze? Was wirsch doch nummen au denkt haOb mim trutzige Ma und sine trutzige Rede!

Lueg, i cha nit derfür, wo's z'fpot isch, seit mer's der SepliDussen am Wasserstei. Es wär sus anderster gange.

145 O, de glaubsch nit, wieni gstroft bi! Bessert ZiteHani giebt in's Vaters Hus. Jez sin sie vorüber.

Chumm, do bringi der näumis, e Säckli voll dürri Chriesi,

Schöni Gumpist-Oepfel und au e Bizzeli Geißchäs,

Do ne Säckli Habermehl und do ne paar Würstli,

150 Und e Logel voll Wi, gib achtig, es nit gäutschet,

's Isch kei Bunte druf, und au ne Rölleli Tuback.

Chumm e wenig absits, bis do di Wälder vorbi sin,

Und bis ordli, hesch ghört, und nimm di Gwissen in Obacht!"Aber der Friedli schwört:bi Gott, der Ueli mueß sterbe!

155 's Isch nit Gnad!"" Doch 's Vreneli seit:jez los mer e Wörtli!Gschwore hesch und jo, Wenns Zit isch, sterbe mer alli.

Und der Ueli au, doch loß du lebe, was Gott will.

Und denk an di selber und an die chünftige Zite!

So blibsch nit wie de bisch und so ne Lebe verleidet.

160 Bisch nit im Land deheim und hesch nit Vater und Muetter?Oebbe möchtsch au heim, den erbsch en ordeli GüetliIn der Langenau und gfallt der e Meidli, de hättsch's gern,

Jsch's bim Aetti nit Nei, de chasch no Stabhalter werde.

Nimm, wie müeßt's der werden, an so ne Missetat z'denle165 Und mi's Here Stab mit bluetige Hände z'regiere!

Halt's im Ueli z'guet! Si Grobheit nimm für en Ehr uf;

's Isch zwar keini gsi, doch denk au, er mi Ma isch!

Schlacht's nit z'Schopfen Oelfi? 's isch Zit, se sag mer, witt folge?"Aber der Friederli stoht, er stoht in schwere Gidanke,

170 Und het d'Auge voll Wasser und möcht gern schwitzen und cha nit.Endli bricht em 's Herz.,,Nu jo denn, wenn d' mer e Schmutz gisch!Bhüetdi Gott der Her und jo, i will mi bikehre.

Buebe, jez packet uf, mer wen im Friede verlieb neh!

Göhnt e Paar uf d'Möhr und schießet näumen e Hirzli!""