DE LA MUSIQUE.

147

4&=£=K-^=\

- N-

5*

-1—P-

"2—2~ a—a

± u \>

zfr~r ;

h— = —

bas - ter van mijn borst ? Zou het ook zijn, peys ik, van dorstî Op het al • baster van mijn

borst? Zonhetook zijn, peys ik, van dorst? (1).

|É=?üÊÜi

2 .

Maer oFt daerom ook warc gedaenGy weet wel dat een maegd,

Hoe rijp, hoe rond haer boezemkens staen,Geen melk of spon en draegt.

Hoe kan ik geven dan een burstDie nooit en wist van’s werelds lust?

3.

Nu dan o liefste mondeken rood,

Nu dan, o lipkens zoct,

En doet niet meer alzulk een nood,

AVant ’t is verloren moeit :

’t Is al om niet wat dat gy rekt,

’t Is al om niet wat dat gy treckt.

4.

Doch neen, mijn lieveken, neen, kom aen,Het was u maer geproefd,

Neen, mondeken kom, wil u verzaen.

Gy weet wat u behoeft.

Gy weet het weel hoe ailes gaet,

Gy weet hoe’t met uw moeder staet.

5.

Gy weet dat zy is vrouw en maegd,

Gy weet dat zy alleenVoor u twee voile boezems draegt,

Gy weet dat anders geen,

O groote God van dezen Al,

Als kind u beter koestren zal.

(1) Onde vlaemsche Liedercn ten deele met de ilelodien uitgegevcn door J. F. Willemt ;n« CXCII, p. 423.