• Cap, / 8 . Char. Commentarius.

I tu pra virgo: non queo quod pone me est servare.

Idem Tseudolo, Act. i. Sc. H- versi 57.

I puere pra: ne quisquam pertundat crumenam , cautio est.

K*,' \iyxr, OT!T«.J Legimus ita hunc locum, s xiyen, nse«, »breTv, K*-i yuf %e. inferta voce que manifesto desideratur, rise*:autem verbum este, non nomen, censemus: estque eo verbo tisusiterum capite ultimo, significat numerare, & rationem inire. Solentautem mercatores venditas mercis summam conficere, quam in li-brum rationum conferant, prxsens si pecunia non numeretur. Quoddocti quidam viri emendant, £, xisevn <H mrS, ne Grseca quidem estoratio, nedum eo digna qui divinitate sermonis nomen invenit: sal-tem dicerent iw.dTrera. Sed ne sic quidem placet. Quod ait,oti/Anit, accipi debet de servo flagitatore. Si legeretur Kxto 3 k,pio rsndSv,esset id, Solve nunc: quod Graeci dicunt, «ursei» rjnd^xmt. Sed nihilnccesse mutare, praesertim sine veteribus libris: quorum equidemhoc maxime loco optarim fieri mihi copiam. Non est autem dubiumnotari hic diffidentiam mercatorum, quorum plerisquc manus suntoculatae, neque quicquam, nili quod vident, credunt. Tale fuisse Grae-corum maxime ingenium videtur; ut illi aegre suas merces cuiquamabsque praesenti pecunia crederefit: unde est apud Plautum Astn. A.I. Sc. in. versi 47. proverbium, mercari Graea fide. At summusphilosophus Plato, qui sciret quam multa incommoda pariat mer-catorum facilitas suas res temere credentium (ab hoc enim fonteinfinitas postea lites manare solent, ut alia taceam maia: adeo '--msi-u,hanc non improbavit, ut etiam lege caverit, ne quis mercator suasmerces ante pretii numerationem cuiquam daret: aut si dederit quis,8c postea ad suum pervenire nequeat, sibi, inquit, imputet; nequeullam actionem datum sibi iri eo nomine speret. Verba Platonis suntin Octavo De legibus pag. 919. r £v rdttns «xxiASj itpuengi n yj*-

fyiruv dj zpiit&vt mfuettstv®“ fxti Trpciitxs:'. dhfm tripa tIui dtf.iytxu. 'O$ «c «Stiioi», «*» 71 M/Mmrmp, mi -k» px», ctpstm, de sx iTt Sime

uonc -Pmim>v afei nxui.io.dlim. Appellat Plato dtki-yUu emptionem 6cvenditionem : est enim re vera permutatio quasdam, ut etiam Ari-stoteles 8c Jurisconsulti docent, n gphSq vero tlui itfexylxu, est, cumvel pecunias numeratio rei exhibitionem pracedit, vel contra. U-trumque improbat Piato. Doctissimus Ficinus aliorsum locum huncPlatonis traxit, & de auctoribus secundis accepit, de quibus diximusfiipra, capite n«e< aöas/gtaf. Quod etsi ineptum non est, minus ta-men probo. Ita autem vertit ille locum: Hic (in foro) numi com-mutentur rebus, & res numbs. Commutet autem unusquisque per se-ipsum nemini committens . jjjioj st commiserit, five receperit, five'non,quiescat oportet; nullum enim commutationum talium judicium est.Interpretatione hac, qui volet, utatur. At alii quidam interpreterquid obsecro somniarunt, quum illum locum tractarent? Vide locumlector: ridebis; imo indignaberis, & dices cum Juliano, Jviyvm, «-KstdjUr, Verbum rfgriiS; sic este accipiendum monemus efiatrt