Cup. l§. C H a R. Commentarius. 145.

ticos Ti «topfit infaustum aliquid ac significat, ut explica-

tur ab Ulpiano. Sic apud Latinos, voces fcediu & /parcus.

Kc« a’\*c».] Seneca, fced.rn ex alio varietatem nominat, Natura-lium libro 111. cap. as. Fuisse dlyyfi morbum, etiam Plutarchi,quem modo attulimus, locus declji at. ' '

lojjvt Uj luiuS tres ',<™ dffUftiKgdt.J Appellat myjiv* quE proprie mj..Jwnab ut'apud Plutarchum in Pericle ; St paslim apud Galenum:qui non uno loco disputat contra sophistas (sic enim appellat) quidicebant ti) ovyyttixi, Sic avyytn crwttc Aristoteli, qua;

Straboni myyutd- Non sunt autem myyti dfpupii&i* ingeniti morbi.Ut docti viri vertunt: sed geni ile* & aviti. Nam etsi icio, m-yyn:interdum accipi pro Igre tamen conceslerim, rem myy,.

tmlw & m/xpvmr idem proprie simare. Existimo enim proprie av/a-firnv »0este morbum qui «re sraiA'c truuiSn, XfriwtafefiSn, Ut lo-quitur Hippocrates secundo P rorrhetico: genitivum morbum Latine dix-erim , sicut dixit Ovidius genitivam imaginem. Suetonius in Augusto,cap. 80. genitivas notas, hoc est, ov/xpona m/x «*, non autem myytytrje.3 »>yyah enim vel ovyytriKcr est, quod a patre acceptum est, & uthic Theophrastus explicat, cui pater aut avus ambove fuerint ob-noxii. Nam certum est, morbos plerosque per successiones quasdamUt alia tradi: quin saepe accidit, ut ex intervallo reddantur exdemnota:, iidem naevi morbique in nepotibus, qui in filiis desiiste vide-bantur. Plutarchus De fera numinis vindiBa cap. 41. 'KK^yapiir.e, in-quit, H yXKdrixJdx Kf tpxxot TretTtpjJT a/ TTCUTII ctpmti&ivnc drixo^xy Criepvw ijunlt -Z SvyxnpsJblt' Verruca, navi, lentes parentum in filiis non visa,aliquando in nepotibus denuo apparuerunt.

"Exuti cruilf a»««itf"oif.] Videtur hxc dhylpm frequens per illatempora Athenis fuisse; ut merito Theophrastus hanc notam nonpraetermiserit. Nam etiam apud Aristophanem in Equitibus Act. II.Sc, iv. versi 71. quo loco certant adulationis certamen Cleon 8cAgoracitus, fartor ille impurus pyxidem unguenti pollicetur istius-modi hominibus, quibus tibiarum ulcera sibi inungant.

’Eytd 5, inquit, wxixtuw ni m x, pipnst>uy SiSteux,

T* '» io7<n» af7utv»jui«f tXisvVac* afeixxeipnr. •

At ego do jam tibi pyxidem cum unguento,

Vt tibiarum ulcera circumungas.

illudit idem poeta etiam in Pluto Act. III. Sc. ni. versi 14. ubiChreroylus inter molesta sedulitatis officia sibi blandientium, hoc po-nit, Uuihun ja» *) pxüoi n irmtbtxsx.- Nam & lancinant me & cruramihi molliter trallant. Non intelligunt hunc locum interpretes, qui»Xa* hic putant esse frangere aut infringere j nam contra molliter tra-Bare significat, 8t cum gratificandi studio. Hesychius ymex*i?e» & -r-r-£«» exponit: ideo addit, eos qui ista sibi facerent, hoc ipso velle de-clarare suam benevolentiam. Refero ad hunc morbum Atheniensi-um quod ait Lucretius libro sexto verf. 1116.

Atthide feritantur grejfns, oculique in Achais Titiibus.ftsec sunt qus vocat Plinius tibiarum tura ulcera, libro xx u • cap- > o.

alibi,