146 Is. Cäsäub. aö Theophr. Caj >. xy *
t.'c iTiwofjjxSnai thixty/jfyjfrf. Juvenalis, Sät. VII. verf. j.
Tunc immensa cavi spirant mendacia folles,
Conspuiturque sinus.
Alludit B. Chryfostomus ad hanc foeditatem, cum dicit in Epistolamad Romanos de nonnullis peccatoribus, voxua jiW ^i/sara «S&ffini*•t iriaxit dsifipejj- i. c. multam in ore circumfluentem salivam circum-serunt.
"A/c& othv, ?r£P<rt|w».] Fortasse äftSt vs -mete, aut %i\m.
’E\ru» aarfiS c* ßuhzni'f Puta oleo lucernario, quo infima:
sortis quidam se inungebant. Horatius, Lib. i. Sat. vi. vers 114..- ungor olivo,
Non quo fraudatis immundus Natta lucernis.
Juvenalis in quinta, verf. 86. /eqq. ——at hic, qui
Pallidus offertur misero tibi caulis, olebitLaternam, illud enim veflris datur alveolis, quodCanna Micipsarum prora subvexit acuta;
Propter quod Roma cum Bacchare nemo lavatur.
Ungebantur pauperes 8c >-,»>-/, hoc est, olei strigmentis i ut indicat lo-cus Teletis, quem supra protulimus.
Est ajpgjt» istxSetv.] in hoc est ü nam veteribus in foro ho-
neste vestiri moris erat: domi quod latis esset. Aliud enim homini,aliud humanitati latis esse censebant, ut ait Varro. Inde est vestisalia domestica, sive oh&pxmr alia forensis, sive, ■Si *st «jp©«
/. mim, Ciceroni ac Suetonio Aug. cap. 7;. Lc Plutarcho in Sylla.Qui igitur foede vestiti in publicum prodirent, odio erant & irrisui,ut indicat Juvenalis satyra 111. De munditia in vestitu locus ele-gans Senecae epistola xcl 1. Munda vestis elecho appetenda est homini:natura enim homo mundum ese elegans animal est. Itaque non est bo-num per se manda vestis electio: quia non in re bonum efl, sed in ele-ctione : qua actiones nostra honesta sunt, non ipsa qua aguntur, fsuodde veste dixi, idem de corpore me existima dicere.
Est ipviSorxcmi f ue'if o{ ßnao-pu/ußo-tu.] Vertunt quum egre-
ditur mater : led «fs\ 9 sW, dixit Theophrastus, non if-pyouins. Deco loquitur qui matri adiit sacra facienti ex prxeepto auguris. Fa-vere linguis olim in re sacra, vel maxima religionis pars erat. Fave-bant autem linguis, duobus modis: vel silentes; vel, si loquerentur,male ominatis verbis parcentes. Itaque non solum in templis prae-cones faventiam imperabant, ut ex Plutarchi Theseo, Festo, 8cTragicis notum: sed etiam cum indicerentur feriae, populus pereosdem praecones monebatur, ut a litibus jurgiisque abstinerent,Lc, ut loquitur Accius in Oenomao apud Nonium, augustam ad-hiberent faventiam, & ore obfccena dista segregarent : quod Lc aitM. Tullius, Lc diserte praecipit Plato in undecimo Legum-, cui leginon multum dissimilem Solonis legem Plutarchus in ejus vita rc-fcrt. Graeci ««’»»,««> hoc dicunt: cui opponitur ßxxinpiifteir. Qua no-tione hic accipitur, Lc saepe apud Platonem. Plautus in Cafina Act.II. 8c. v. vers. 38. St Asm, Act. III. Sc. m. verf. isq. benedicere