jCaf.l. CHAR. PRiELCCTIONES.' iSj
dato, •agfCimiiiw, ke made as though, uti vulgo interpretamur; quasloquendi formula mihi certe ä Graecis videtur mutuata.
Differentia specifica, ut loquuntur in Scholis, seu formalis ratioV tipuveiof jn hoc consistit, quod sit simulatio twf 7 » ysti&r, in deteri-us, hac est, oh malum aliquem finem, vel turpis lucri 1& vel odii,vel inanis gloriae, vel vindictae causä, vel ejusmodi. Atque sicdiffert Ironia Theophrastca ab Aristotelici. Theophrasto, ilputsUest nyQminC 11 ™ ™ X s Jef>' Aristoteli, fori to fx*t?-.r- Nam apudillum ttpmtU, fiwulatio, est alterum extremum sf sc. in
defectu, ut A\a£ov(!s, hoc est, Arrogantia, ejusdem extremumin excelsu. ~£-tb. Nicom. lib. x. cap.7. 'H /uci-m n*w esi' ■rgpamin^ic, 'n ßjj ini 7» uustv, o:A«£ovhx, ly i xünv, dh*£ocrit /i Itri to iX-«7?»r> tipmu*, xj Plcniijs autem, lib. 4. rap. 7. ubi
ostentatores & dissimulatores, hoc est, «x*£sia« & tipwtte, inter secomparat, 8c dissimulantiam longeJcvius vitium facit, & v,x vitiumquidem. 0< tiptevti eni n i\aikv \iy,ntc %*e,iisipn /dpi 7» » 9 s
?-u>„T-u, i ydp eipite Inttse JixSu Xiynv, «».a ftvyvTte to hyxM&t-Isistimulant qui res suas verbis elevant (st extenuant, politiores 8cc. sed 1
utfastumjallantiamque fugiant, tö hyxxpiv, id est, 's iyxov, tumorem,turgidum (st inflatum dicendi genus, grandiloquentiam. Et paulo post,
oi /l puToJioic Xp&fMin t» tiptftsi?, Xj mpt id |ui x<« ifierMt x) pxyegpJiipmivi/jSpjoi, xxyitrns pnivorriu. Jgui moderate utuntur dissimulatione ,eaque dissimulant qua non admodum manifesta, nec in luce (st in oculishominum posita sunt ; qui hxc praesertim prae modestia celant atque dissi-mulant, x u P' Pes sd pa xi** 8cc. intelligit bona interna, icu bonaanimi, quae non tam obvia sunt, nec in sensum incurrunt, putadoctrinam, artem, ingenium, quorum modesta dissimulatio autvirtus est, aut non procul a virtute. Nam ut ars est celareartem, ita aliquando virtus est celare virtutem. At bona cor-poris aut fortunae (ut vocant) qualia sunt robur, pulchritudo, di-vitia:, fstc. quia externa sunt, & cuivis obvia, & in propatulo, xsi»
«i umddi H pin&i, ridiculum forte esset, ea tegere velle ac dissimulare;quique ea dissimulant, non tam x a es tvnc
Disserunt ergo u« Aristotclicus & Thcophrasteus objectoSt fine. 1. Objecto ; quia tsiw Aristotclicus versatur cir-ca bona & laude digna; bona enim sua interna, & qux inlaude' posita sunt, extenuat atque dissimulat. At esi« Theophra-steus aoomnia sua se extendit, omniaque dissimulat, tam bona quammala, & haec magis quam illa. 2. Fine; -si-»» Aristotclicus null umob malum finem dissimulat, d ytp nlodes esixx (iCyov io öyerfr,non ex versutia ad lucrum captandum, nec ex malitia aliqui, sedex modestia quadam, vitans fastum St arrogantiam. At dipur Thc-ophrasteus omnia ad malum finem refert, ' ejusque ire^TssiOcsemper est i.ri to ■ yiiopy. Habuimus hactenus descriptionem"i lipunht?' proximum est, ut e?«»* suis coloribus depictumvideamus. '. > .