Cie /uti Char. Praelectiones^ 19r

Lc usura consistit ? Deinde, non sunt eranum exigentes.

Sed, ut hunc locum intelliganius, ante omnia sciendum est, cjuid sit<0»®"- Nam Latini Interpretes, quibus Graecam vocem hic retinereplacuit, & rem in obscuro, & nos in dubio relinquunt. Fuit igitur•e**©- mutui genus gratuiti, apud Graecos frequentati. Ubi enimquis aere alieno premeretur, aut etiam alias in inopiam incidisset, necHaberet unde viveret, ad amicos erat paratum refugium, qui quodpoterant, unusquiique »•tfgvj.s p ro st M virili conferebant, ut eumsublevarent; ea lege, ut, si Dii aliquando meliora darent, iterum rc-penderet quantum in eum fuerat collatum. Pia sane 8c laudabilisconsuetudo hominum Ethnicorum, quam utinam Christiani saepiusimitarentur. Stipes haec collatitia dicebatur, hoc est, ex ve-

riloquio vocis, erogatio, contributio, fusio, »ni m ipZt, non amare,sed fundere. Quod frequentius est in compositione, K&np£v,viunpsv, egerere, effundere, infundere (forte ab terra, ut sit proprieeffundere in terra vel e terra-) Hinc ieP®" propri t fusio •, fusio au-tem est contributio pecuniae, «V»o©c. Hinc 8c pecuniam refundere di-cimus pro reddere 8c restituere. Unde vox illa in N. T. <{%w> ege-stio, vomitus, 2. Pet. 2. ult. Haec autem amicorum contributio prae-cipue adhibita est ad aes alienum dissolvendum ; nam si cui non sup-peteret, quo victum quaereret, eleemosyna potius locum habuit. Hu-jus erani multa mentio apud Graecos auctores. Noster in charactereK< — «esus eiotrs^aivT®- mtgß. ssd - $i\»v si ad sublevan-

dam ipfius egestatem amici pecunias contulerint, uti optime vertit in-terpres. Ubi kMt" eiofipett est igptvi'JwF, stipem conferre, pecuniam col-latitiam dare. igitur est as collatitium, stips, stipes collatitia,

vel ( ut uno verbo exprimamus, quod forte erit difficile) contributio,collatio, vel colleBa. Hesych. ti i* f oiweunp og/t J&&1, nam

qui hujusmodi pecuniam conferunt, dicuntur «vpsoay, & oiwesopiieit.Theophrastus in charactere illiberalis, «luto «ejuro* jm-©-, 'a&aSi-f«v©-, 0 jjmrJ.tJ.scK ia 's ili, ära.i\ nvfiuSlweu. stischincs adv. Ctefiph .irretr’ äoripyfän I«. •ffJ’ hiKXimäv, i ßeMom/mn, 'ls\ aaxtp c* ipjarvt» thunnt seitjjpam. Disceditis e concionibus, non rebus dtliberatisffedtanquam e colleäis &c. Hinc gen. favor, aut gratia, aut beneficium,quod ä pluribus in commune confertur, vel etiam refertur, quiaiea’ffu scilicet reddi & rependi solebat. Eleganter usus est hac vocePhilosophus, Polit, vtt. c. 14. *A».»r t« H pin-m drnkipt€dr{r mmrSra» -nyr J i\uuo(. Loquitur ibi de potestate Sc

imperio, quod scilicet plerunque in seniores «täte confertur, 8c me-rito, inquit. Natura enim alios adolescentes, alios senes facit, exquibus illos parere, hos imperare fas est: nec juvenis indignatur sub-esse, aut parere seniori, prasertim cum ipse eandem hanc gratiam'viciffim ab aliis recepturus sit, postquam ad illam «ratem pervenerit,wn>* 4 «etm 1 ubi pulcherrime alludit ad stipem illamcollatitiam, qui fuit «eo’©' proprie dictus. Debebat quippe l •©o«-dra\»piCdmt 4 tQtm, pustquam 0 in lautiore fortuna eilet,

igitur medium erat inter Astm? & mutuum Lt donum,