Cap, i. Char. praelectionis. 197

quod si is dissimulet se vos audire. jElianus var. bist. lib. 9. cap. 4.ö 5 * Trpffljmdomo aioixSeiu -? TUhvx&arlw, at ille dissimulabat, &C.

Ncc profecto fili per hyperbaton, seu trajectionem, poniturpro aw‘ Alii- Haec enim particula negativa non debet avelli a verboen&amiiigotu- nam ut v&azoiii&tti est simulare, ita i vel Ac« tryamutiSqest dissimulare, ut -- fdviu, negare. Thucyd. lib. 3. Aii )» «j 11 «fixx-mi, sin TfQiamifi^ai. 'Etsi injuria nos affecissent, dissimulandum id ta-men esset. Demosth. Orat. siei -Ht -» Xipioy. E/ si/i un ßx\i/isi‘ *A“if/un Trgpavoitiofr** 7n>Mytc*Ji/ amcv h ( u7v, etvörniTttT©* ttoLvtwv ctv um t fac. «Sinos dissimulare volemus eum in nos bellum gerere. Ut rcipondeat se-quenti, deberet sic legi, filii M»' dtunulreu- i«Wy, sio{ sin Weßtcivtu, velorgpamiiioemi /si immiiai, vel simpliciter, A 1 « rrgpamiinmi,. quod meliusest 8c elegantius. Audiens non audit, videns non videt, proverbialisapud nos locutio est, quin & Chiliastes in adagiorum censu reposuit.Audiens non audit. Hom. Il.tp. de Antilocho,

— wt «i&vn vAYjat’

unde fluxit pararmia. Demosth. Orat. I. contra Ariftog. “ sil' »0pv*«{v» isi »TvjäHMTOK epyx, äamp ob J migfisiat, bgsirtas sin opst, Xj infinitesii «xs'hv. ALschylus Vrom. vincl .

Oi rrpßoa siß ß\emnncÜKtTar (jsirlw,ühtlorns sx iixaoy.

Quanquam alio sensu hxc a Prometheo dicta sunt. Contrariumhuic est quod legimus in S. S. «Vtfv siJiy, videns vidi, aut videndovidi, ab eo dictum qui aperte videt, ncc se videre distimulat. Em**phatica locutio est, 8c Hebraica vulgo creditur. Ita enim est in Hebr.rtbn nibTl sed falluntur qui purum putum este Hebraismum cen-sent, cum eadem omnino phrasis apud Atticos etiam Scriptores oc-currat. Lucianus s AHixdiar®- in Dialogis; <-A!y tiVbv, b/xi. si nsir.y/jg.'rtpji.snv, ■£ dsmr orvp >y ijlep siyti&ui. gt hoc jam me revocat ad no-strum «'O 9 ’*« qui tanquam Proteus t) «<% yiynmj, gc ex eodemore calidum efflat & frigidum, cujus aliam hanc notam & characte-rem facit Theophrastus, iuoXojn'ff««, sin paBus aliquid, ner

gabit se meminisse. Frequentius est hoc genus hominum, qui lucrigtatia nihil pensi habent distimulare atque mentiri, quos nisi syn-grapha 8c cera obligatos Lc constrictos teneas, tanquam anguillas fa-cile e manu eiabentur, ncc pactis stabunt.

0/Ao\o}nVa£. J Puelus ; prius ctixit, aoiAsv St orgsii Jj, ö/utesioiu, ubi1 /uX'jsioM est fateri, enunciare, jn publicum proferre. At hic b/saXosio-atest convenire, spondere, assentiri, vel pacisci de re aliqua, qua; signi-ficatio derivata est, gc a priori dependens. Pactum enim aut spon-sio tum demum fieri dicitur, cum is qui paciscitur aut spondet ani-mum 8c assensum suum palam profitetur atque cnunciat, aut verboaut scripto; wWsteir, m/xfaimy, (rtuuTiäistM, ev/iZctimt, Thucyd. lib. 4.u/coKoynoda cy os tfb/npioKi^^itu bususir paciscebantur in concione in-ducias in annum fore. Et paulo post, t»« i-uuiäam Asxtd. x) u/nohbs.ij ’A fyvzitlS X/ siit Ijv/x/jy.yoii. Schol. b/Mhtywrtw, fu.ulfxtxouy,

N 3 Ab