2 6<S Jac. Du porti in Theophr. Cap. 3.’

sc, -i fiiit, mori. Eadem ellipsis videtur esie in illis verbisorzeftKiteiv, vrigfciuTrletv, Sc jrjgjt mia», delirare , halllicinari, insanire jquae verba ut 1 .enotant deliquium & defectum mentis, itaGram. in iisVolunt esse elliplin & defectum vocis »««, vel ejusmodi j ita ut pro-prie significent mentem a sua sede amotam & excussam, unde viat

stolidam & deliram mentem vocat poeta: non ausimme opponere toti gregi Grammat. sed putavi aliquando in hisceverbis metaph. efle a musicis ductam, ut & m^oioitn per

cllipsin sit proprie mxgeumv & megymien me yccjdc, fides seu chor-das cithara aut alterius instrumenti musici perperam & imperite tan-gere, r§> movere, &■ pulsare, juvh», xifien, mini. h. e. x/>««»• & certoper eandem metaph. Graeci dicunt m\»pju.käi pro peccare, delin-quere, quod proprie est in chorda aberrare, 8 c contra muliere legespeccare.

Grandi gradu fugere, aperientem seu distendentem sc.crura: Jicupm, vel Jlxtpäi est os distendere, scu indecenter ape-

rire. Qui cursu contendunt, ut gradum grandiant, crura vehemen-ter aperiunt. isixesfdjjvi igitur sMt nSumt pro m mik» vtl m

y*rx vel yauxm’ ut srxgstmcnim pio mgfte. ms sic apertis vel

distentis cruribus currere, h, e. in fugam se effundere: cui contrari-um est illud Honi. ikiyv yw yonc 'x/ueiStvi, de Ajace recedente, //.A.

ufisjy, ikiyi yvu yuuls dpeiCuv,

i. c. »X oh-rfimn Uotiv i die meti, inquit Eustath. non committens sepedibus: est autem ia. y. n 7tggmfis,m, d/fiii ßi(U's,m,rjem t it « ögfcaiais futxailie, ii d/xtmcfttffi qivyilx;. Contra <s 1 igxs-j-.ytio-/u est c itiihn-ftiilt Qiuyr/, seu rcgyrgymllM fioy.ii, diduBis cruribus,grandi gradu, concitato gressu fugere, Sc quasi grallatori is pastibus.Voluit certe Horat. <st*ew4 ; ©' Sc projicere se in pedes, ut

fic morbum illum & pestem linguae effugeret, misere discedere qua-tens, Ire modo ocyus -. Triplex ergo ellipsis seu defectus est in insig-

ni hac sententia ; duo ellipses siint ex elegantiaauctoris, in illis particip.rzsfssr . Sc tfize, pto sag$«r. ut; x^& s Sc i» ykikr. (j. e demifpsmanibus Sc diductis seu distentis cruribus-, tertia ellipsis seu defectusvocis est ex incuria (ut videtur) scriptoris seu librarii, fc. verbf(si tyn, cum quo accuf. ille mime commode cohaerere postit.

“Ojic dmif tT@- ßikQ 11)] Quisquis fine febre ejfe vult. Garrulitascerte morbus est, ykumxkyi*. Et quidem morbus est, non illius tan-tum qui loquitur, sed & auditori morbus est, vel morbo pejor.i-oySc mriens lirit 1 -Igyi k°yh inquit Trag. sed 8 c ipsi >dyt garruli,frivolique sermones morbus sunt: ut quod de Sirio cane morbiferoillo noxioque sidere cecinit Homerus, id ex mente Thqophr de gar-rula lingua dici postit, Kai 71 ym -msodi mstt i» SeoSun ßfrnim, Necmirum esi sermones 'S ädiki%e j n febrem conjicere audientes, cumejus dicta nihil aliud sint quam febricitantis somnia. Nec quis mire-tur quod e tam frigido ore haec nupti* i. e. febrem pro-

ducat ; forte enim hoc facit per antiperistasin. Ad hanc garruli ho-minis