Cap . i . Char. Praelectiones. r6/

minis orationem dicere possumus illud facetissimi poeta:

Martialis, Frigida es, e> febris es ; non es, & ea nuptit. Parumprofecto abfuit quin in febrem incidisset. Flaccus, Cum sudor adimos Manaret talos ; Ita enim ait de se ipso aestuante sub ima carnifi-cina, pendente in illa cruce, gemente sub illa Ltna lingux loquacis,quam ita ad vivum describit, ut pene se ad mortem cruciatum af-firmet. Hac lingua Siculi non invenere tyranni Majus tormentum. Quidergo Theophrastus, cujus vel ipsum nomen ex diametro opponiturraf ; viz.

I, fuge, fi sapias, te que his, ait, eripe flammis,

Vivere fi sanus & fi fine febre velis.

F.t ut medici monent de f ugienda peste, ita de hac peste humani, ge-neris, Mane, procul, longe, cede, recede, redi .

Videtur autem haec phrasis ex intimo idiotismo deprompta, cumenim vulgo dicere volumus aliquid nobis permolestum eile, id mor-bum aut mortem nobis este dicimus. Horatius ergo, qui a garrulosuo tam misere cruciatus, & tantum non enectus fuit, cum a ter-tio illo homine, qui intervenerat, desereretur, a quo liberari 8c tollide illa cruce speraverat, se jam «9> St in acie novacula

stare dixit, tanquam victimam statim mactandam;

•- fugit improbus, ac me Sub cultro linquit.

Hinc lepide admodum idem Satyricus in eodem Carruli hominischaracterismo (jam fepius citato, quia £c ejusdem argumenti estcum hoc capite Thcophr. ciquc non parum lucis affert) fingit prs-dictum sibi olim puero fuiste ab anu quadam fatidica, id sibi in fatisesse, ut nullo alio morbo quam garruli cujusdam hominis loquacita-te conficeretur.

Confice ; namque inflat fatum mihi trifte, SabellaJfjluod puero cecinit divina mota anus urna. -Hunc neque dira venena, nec hoflicus auferet ensis,

Nec laterum dolor, aut tuffis, nec tarda podagra:

Carrulus hunc quando consumet cunque, loquaces,

Si sapiat, vitet, simul atque adoleverit atas.

Postquam ergo, sibi redditus, & defunctus fuisset hoc periculo, 8ci” fioc morbo evasisset, non alii quam Apollini medicina; DeoSc cwtiietx persolvit,- cique salutem suam acceptam refert

hisce verbis, - Sic me servavit Apollo,

stuo hemistichio clegantissimam illam Satyram concludit. Nec mi-nus eleganter Lacon, apud Theocritum hh'lho quodam, alterum pa-storem nimis garrulum & loquacem hoc modo increpat. E« Mj-.‘iDXsj./f, ^ p*int ic rtihtf oJJ.iic Zu»r‘ apts' » ll-n-t», us cio/jdxFrr »<3>x aHospitem in urbem iterum vivum dimittas, nec garrulitate tuae neces & conficias. Ejusiicm nasi est St illud Comici Milite glorioso, ffamJam fat amabo eß, finite ut abeam, fi possum, viva a vobis i ex quoloco Chiliastcs adagium cxculplit, Sute vivens abeam. " Non in-." commode (inquit) proverbii loco sermo iste inter verbosos homi-

" “ nes