2 6S JAC. DuPORTI IN T HEOPH R.' Qr/.

“ nes usurpatur, ut jubeamus eos Z&rrai »w vivos nos di-“ mittere, nec loquacitate sua nos enecare. Atque hic mihi in men-tem venit Epigramma quod cxtat in Anthol. de indcfeflb quodam &importuno cantore, qui tbta nocte canendo vicinos suos omnes in-terfecit, uno excepto, qui surdus fuit,

2/fivX©- 5 -Ja !Kauf T«t ytm irat SK-atn ranae,iNvitris o\k; -ja/Xwy, ttxLuj svos Sl&tyivee.

Xapsi jaf pura äurtr iSiucsnv* mxuix.ii iunS7-xIuj ct y; ’ </£}** rSexcs'.ri

Et optimum profecto fuerit tali tempore vel surdos elfe, vel surdos nosfingere, £.e. nec aures arrigere, nec animum advertere; quodThe-ophr. praeceptor docere nos poterit. Ille enim ( ut auctor est Laert.)7T£?s ibrdnn ddb\i%Luji irretiti m'rf.’ti Iwrit yj/srUdorXetn, Mmh aaasara ; Ksf Ai', a' ja/> ow rrgptni^et, annon tibi fatis oblusi l mini-mei inquit, ego enim animum non attendi. Plut. libello de hoc ipsoaigum. viz. rosei dAx. — vwf § d.Axl%oitTi<h mpzCaiyet ^gaKinaiany' effoiiu-ftSrne ydp «aer*™ 1 ’ » mystem, <*X« m: tpiuyei rrgpafomidlw, i. e. ra-gtoitoac otvyet >y ftx&ßjQr «»E. In tali casu tota spes salutis inpedibus est, ™>At J\! suiät vpudumt, idem Plut. ex Archilocho. Hincscite Aristot. apud eundem «o^xa,«^©- i_W ‘assex. iy tuifUfjfy®' «e-

mit uti vosxxjtiff «juto \iyil. (fr*, Ot 1 ixvpistsiy, 'Ag/junXte; Ou

<nae, pavi, Saupc. <bx' ii m mSJ'ac'iyt.ty oi ■Jm.ytylet, Non profeci 0 hoc eflmirum ; sed hoc potius mirum, fi quis pedes habens te fuftineat, nequefugiat. Scite ergo Agis Lacedatmönius apud Plut. qui Abderitarumlegato, postquam fatis longam & verbosam habuistet orationem, in-terroganti, quid civibus renuntiaret, respondit, ‘Ov 5«» oti xe$ ny ^j-«v*/CW? lt ' ^rSv-i iyti mmmr S*aci’ quasi se. magnum quid & singulare,& tantum non supra hominem, & vires humanas eilet, tam diu to-lerare hanc crucem s & tantam indulgere patientiam huic

flagello.

•Aml/MT©-] Sine febre, febris expers. Tlopine autem febris, a rsOp,vel potius a nopusae habet ace. inult. & pmerca illud res ad-venticium est, nec de radice thematis. De hac igitur nominum ter-minatione Ii a- Reg. observentur, t. Multa sunt nomina apud Grae-cos qux terminantur in ms, ita ut illa sit terminatio nuda 8c mere pa-ragogica.nec illud rthematicum aut radicale, fcd extraneum 8c adven-titium: ut neonric, 'mpitoc, «arosT©-, evppnls, vipiTOt, mtynit,

*iri: &c. 2 . Omnia hac nomina delinentia in sth fere derivantur

a verbis, etsi non sint verbalia, a tertia persona prxt. pass. ut atraho, npestlti (interposito <p) sordes, seu colluvies rerum, qua: pro-no amne trahuntur; a rjld)*, idem quod »yjtiSa fodio, kswb», yjinil s*fojfa: ab lao* duo, xotst©- immensus, ineffabilis: a ad dia tundo,i kovwi xarmot luSlas, a tundendo pectore: a •nxrm pario, tiwjc, twutcspartus: ab 'xfia, ma>, haurio repente, dforyerbe, idem quod ovppsnc. Sica onjpioj», Ttvpnit. Sic tria illa meteora, & xE<i»c a i«».«.Nomina Substantiva in £ 7*5 desinentia, sunt oxytona, ut noxn-is,

Koirf