Buch 
Theophrastou charaktēres ēthkoi : = Theophrasti characteres ethici. Graece & Latine. Cum notis a emendationibus Isaaci Casauboni & aliorum. accedunt Praelectiones in Theophrasti characteres / James Duport
Seite
387
JPEG-Download
 

3*7

Caf, II.' CHAR. PRiE L E CTIO NES.

Pondere non dapibus oneratur verna i ministriApponunt humeris plurima, pauca gula.

Tunc ego, non humeros, sed ventrem onerare volebam-,

Aut appone dapes, Vare, vel aufer onus.

Sed a Poetica jam ad Grammat. h. e. (ut dixerit quis) ab unis nu-gis ad alteras transeamus: Graeca igitur syntaxis hoc loco obscrvc-tur -iHs tKautt, pro 'tK-JHoi, superlativum pro comparativo. Ari-

stot. 4. de generat, animal. T« ifkrx wiraMm« »r> Sx>«-

4», Mares in utero agilius moventur quam foemina, pro ktvr-nza-nfp.Euripid. in Andrem . N“" 5 «tc yuuh 'tpS mpotur,

pro-lpa, nulla me miserior foemina nata est. Soph. Antig.

«nftytuoT pro xp«T?ov, prastantius est opibus bonum consilium.

Sic in Evdng. Joan. 1 . tr(ßn‘s U» pro trgj-np®-, p r i or me erat.Aristoph, in Avibus, ‘ r Hpf« $ nipmJ» arg fim A*p«s xj pro

•eprtgpv, imperavit Ferfis prius quam Darius. Et ut superlativ. procomparat, ita contra nonnunquam comparat, ponitur pro superlat.e. g. Synes. fStr-tu xdrmt ßxpuTtp&, pro-iar®-. Lucian. dial. m« <h-<-J-nfr« rlui pro t lui xxfcirhv, discernere novit qua fit pulcher-

r ‘rna. iCorinth. 15 ,u!t. js-xtw» iyirm, pro^tujlsn. BMiov m yxaur.*“*, pro jytWura, vel tu optime nosti.

■Sin'«») Sin* proprie sunt dona hospitalia, Horn. %ttnix. Sed gen.etiam quavis dona i Lat. etiam Xenia, ut apud Martialem. Lat.Interp. hoc in loco lautia ; erant autem lautia apud Ronr. propriedona seu munera, qua exterarum gentium legatis mittebantur, quasilauta Lt splendida. Quin 8t hodie Principibus populisque exterosmos est legatos muneribus & prxmiis honorariis onustos dimittere;quem morem antiquiss. fuisse colligo ex Hom. loco non uno. Sicde poculo quodam Priami legimus, ll. ult. quod Thraces ei dono de-derunt, cum ad eos legatus venirer,

'Ex Si Sisrat metx*H,ic et Qfijxat trifft SrSfic

‘Efijj bu '«\3cVtt, [M-p Kti&ts ,—

«bi est -rpitrC«*, quasi egrejsto vel emißio in legationem.

Atque ita hic plu* fumi possunt pro donis (ut ita dicam) legatariis,quE sordidus iste homo dum legatione fungitur, quasi sub quodamjure, d-mtni & petit 8c flagitat, 8c quamprimum recepit, statimvendit; quod quidem flagrantis *tcu%uxni*i est: hoc modo si inter-pretemur, hic character cum superiori de legatione cohxrcbit. Potesttamen, & forte melius,absolute exponi, sine respectu ad anteccd. ita utl»i« hic sint simpliciter dena, aut munera, donativa seu congiaria,tstialia scilicet viri nobiles & magni populo certis temporibus dareScdistribuere solebant.

^■s-rrpji yt n iKm, ] Sxtrgp/ Gr. vocant quicquid a pristino statu Eca nativo usu degeneravit, quicquid labem St vitium contraxit, ita .utcum usum praestare non possit, ad quem fuit comparatum; uti opti-ce ex Chrysost. observavit Casaub. nZ, i vlw Uim xf slta »W'

mr &'t >> ( wV Wlie nrr^t iir@r, & trav^t & currat xapnot m

Bb 2 N- r.

I 1