IN EPIST. DE MARTYR. 8. POLYC. Z^I

consule, sive ä populo, (ita enim verba haec distinguendacenseo, » *■<*■> xXr^eiou.os , r'a xvtu 'otofia HguSr,; ) festinabat S. Po-lycarpum in arena sistere. Male hic positum arbitrorimo; pro 0 ks@ cixoviftes sive ä-ya^cctiucf, lsthoc enim temporesile aliud munus publicum , praeter «£««*{£<**, quae unico an-no terminabatur, videtur gelüste. Haec non intellexit Inter-pres, qui Irenarchum & Herodem diversos facit.

P. 17*5. E7ti Tij» x.a .%Vox ista, sequioribus seculisintroducta , explicationis causia apponebatur in margine , &inde in textum intrusa: uti paullo post. Eusebius enim so-lum habet ' 1 %'op* xc< ‘ Ix/sfsxTos. Lege igitur (tsTcßinst it ito öx’im-» , transpositis in locum suum verbis istis, deletisquexxßxxv & xx^n^xs.

Mr. iTriTgcipus ] Noiz ad illos conversus ex ira U indigna-tione ob malum tibia , casu ex violenta hac ex curru depulfio-ne contractum, dolore , quem sentiebat inde , fortiter suppresso.

P. 176. OAt««» Tt-jv Kccicraon' ] Inter tentamenta, aCentilibus ad expugnandam (Christianorum fidem adhiberi so-lita, praecipuum illud videtur, illos sive cogere, sive suade-re, ut sacrificarent , & per genium five fortunam Imperatorisjurarent, & ut etiam Christo maledicerent : quae omnia abhisce impiis Magistratibus expertus est S. Polycarpus. Nec idunius aetatis erat institutum. Impiam enim istam praxin ad se-quentia tempora continuatam fuisse docentTertullianus in Apo-logetico c. XXXII. &Origenes in exhortatione ad Martyrium.

P. 177. Ai-- t«; a 5 -eb?J Hisce iisdem verbis, quae non sineingenti indignatione ab impia plebe prolata audiverat S-Poly-carpus, mox oculis in coelum conversis , cum gemitu Deosupplicavit, ut facile ex contracta fronte , habitu , gestuquecorporis, & vocis accentu, quivis ex adstantibus telum istudr?s ääÜTATO', , Christianis falso impactum, in propria illorumcapita retortum fuisse anteiligere posset.

P. 178. A^srtü-iTo; yu-e, ] Locus explicatu difficilis, si haeclectio retineatur ut integra, quae rejicienda mihi plane vide-tur. Quid si legamus, thpi toS-etos , hoc sensu: nobis Cbri-Jlianis non facitis eß reßpiscentia, U mutatio animi d melio-ribus ad pejora. Hac ex parte nullis periculis , minis nullisnos ita amoveri U deterreri possumus , ut illius nos vel un-quam pceniteat. Sed hoc est plane hariolari. Valesius profcsTMaia substituere vult Smvo.m • sed lectio Eusebiana , quaeconsentit cum hisce Actis, non debet, ut puto, sollicitari:praesertim quum rl farmottc ad comminationem Proconsulis,txn fi>! is.iTa>oHr,s , directe referri videatur. Judicent alii.

P. 179. t os ixorS xlevKX j Deest ixvri apud Euseb. S;plane hic redundat.

y ; P. 179.'