LEIB NI TITE T B FR.N - OULLII, Epist. XXXIV. 20s

Jure distinguis inter in dubium vocare propositionem & demons- 1696trationem ejus expetere. Credo & Cartesii sensum ita fuisse, Sept.quamvis non ita expresserit: non enim dubitavit de Dei existentia,sed supposuit non existere. Speciose quidem Axioma, 7 otum ma-jus esse sua parte , demonstrare conaris ; sed annon & aliquis syl-logismi, quo uteris, primae figurae probitatem esse demonstrandamurgere posset? Omnes enim syllogismi recte concludentes eo nitun-tur principio, ut minor terminus alligetur, vel separetur a majori,ope medii termini ad minimum semel universaliter suniti. Unde tri-tum illud , Qua eidem tertio conveniunt , illa inter se conveniunt ,quod idem est, quam illud apud Geometras usitatum, Qua eidemsunt aqualia , illa inter se sunt aqualia : IIoc ergo Axioma , velhuic affine supponendum est, ut syllogismus recte concludere di-catur. Quaero autem an hoc clarius sit, quam illud quod demons-trandum suscipis.

Ecce quid ad oblationem meam Dominus Marcbio Hospita-lius responderit , in litteris hesterno cursore acceptis. Je vous suisoblige de t offre que vous me fait es de me donner part de vos Ob-jeftions au ßßeme de Monfieur Leibnitz , pour /eflime de Ufor ce & de fes reponfes ; cependant je vous prie de reserver cettebonne volonte pour un autre tems , lorsque sexaminerai cette mu-tiere a fond, qui me partit des plus importantes pour la Phyfique .

Consentio ut proroges Terminum pro solutione Problematis mei con-cessum ad finem sequentis semestris. Vale & fave ,

Ampl. Tuae

DevotissimoJ. Bernoulll

Cc 3 EVIS-

t