LEIBNI TII ET B E B^N 0 ULLII, Epist. LV. * 301

reddi posset infinita vel saltem incomparabiliter magna quse omniimpulsui resisteret, quod ista vasa tandem obrigescerent, & lic

exhiberent solidum perfectum, quod quovis tamen initanti muta-ret materiam , servata semper eadem figura. Quod durities a mo-tu conspirante particularum proveniat, etiam inde patet, quod ma-teria flu id islima alias, qualis elt aer, quando in vehementem mo-tum agitatur, difficulter corpori duro penetrare volenti locum ce-dat i ut id videmus in ventis violentis. Et inprimis notabile est,quod observo explosione lclopeti mei pneumatici, quod ope aeriscondensati globulum plumbeum trajicit per asserem satis crassum indistantia s° passuum; observo - inquam, ibi aerem eo usque con-densari , & deinde tanto cum impetu & velocitate erumpere, utsub forma visibili corporis oblongi solidi & opaci, appareat, &dicto citius iterum evanescat; ita ut firmiter credam, si possibileesset ut eo momento quo aer iste condensatus erurppit, globulusaliquis aliunde veniens, & ad aerem erumpentem appellens in di-rectione perpendiculari ad directionem aeris, hunc globulum nonsolum non per transversum aeris penetraturum, sed ac 11 in durumCorpus allisisset iterum resulturum fore. Caeterum videris impugna-re atomos, quibus tamen Tua opinio circa duritiem favet; quidenim obstat, quominus credamus materiam etiam fluidissimam cons-tare corpusculis minimis, quorum singulorum partes sunt in perpe-tuo motu conspiranti politae ? Illa ergo corpuscula sunt atomi, men-te quidem divilibiles sed actu indivisae, vale.

Groningt. 26. Junii 1697.

Amplitudini Tua:

Obsequiosilfimus.J. Bernoulli.

P p 3

EP1S-