47 ®

CAPUT II. DE MOTU

ubi figmini integrationis folas variabiles X, Y et Z refpicit, ita ut in b>!integrationibus tempus t tanquain confians lpeclari debeat, etiam fi in for-mulis diflerentialibus id folum pro variabili e 11 habitum. Praeterea veroetiam omnia momenta virium acceleratricium refpedtu ternorum axi unifixorum llmul fumta aequati debent momentis, quae ex omnibus viribusfollicitantibus refpetflu eorundem axium deducuntur; quamobrem defignC*mus illa momenta, quae ex omnibus viribus follicitantibus pto ternis axi-bus IA, IB, IC nalcuutur, litteris S, T, V, ita ut his qirantitabus peCi multiplicatis fu minae omnium momentorum elementarium, quas lin-gulae vires acceleratrices fiippeditant aequari debeant,

ioij. Cum igitur elemento rfM, quod in putnflo z concipimus,

primo applicata fit vis — dM ^ fecundum dirccliouem IA agens,

ex ea nullum nafeitur momentum pro hoc axe; pro axe autem IB nafce-

tur momentum = zdM et pro axe IC momentum =r t/t/M

ddx gj in jp modo ex vi acceleratrlce fecundam diredlionem IB,

( ddx

~di r }

quae efl dM nafeitur momentum pro axe IA =

C dd,J ^

V dt* /

\dt 2 Jat pro axe IC momentum = xdM

Vil 1 /

Denique ex vi accelera*

trice fecundum IC, quae efl t/M J ^ nafeitur momentum pro axe

Z' ddz \ ■ /" ddz

IA=y«M I •——— 1 et pro axe IB momentum = acnM I )*

Hinc igitur pro quolibet axe habemus bina momenta elementaria, quae inpartes contrarias vergunt; unde pro axe IA fummn omnium momentorum

. ddi/ /" ddz \

elementarium erit + fzdM ( ) — fydM \ ~J~T~) ~ *

Eodem modo pro axe IB obtinebimus hanc aequationem;

( ddz \ „ f ddx N m

~grj - f * m C ~<‘-J - iT -

Tertia vero aequatio erit pro axe IC

8 .

ioi6.