DE PRTCIPUTS MATHEMATICIA 87

choro ſe immiſeent, quid de üis cenſendum ſit, diſquiſituri. Aſtronomo-rum in fun ſeientia artiſicum aſſenſu conſirmati, quàmvis earum ſolem eſleremur 5). Propter tellurem tot ſoſes eſſe accenſos, nemo facile arbitrabitur,Jul expendit, innumeros eorum, cumprimis in lacken via, noſtram oculo-zum aciem effugere; eſſe, quas perſpicimus ſixas, forte dimidiam faltem,0 N dimidiant ſiclerum partem;& influxum in ſublunaria, qui fuperiorisel lapientibus adeo facilis ereditu erat, a recentioribus, qui naturæ arcana

uckoſſus rimantur, dudum fuiſſe exploſum. Quid ergo dicamus? an nulloconlilio, nullo ſeopo ſunt ſormatæ& fabrieatæ? Abſit, imo longiflime abſit, ut

de ſapientiſſimo architecto tam abjecte ſentiamus*. Argumentum ab analogia

Dei mundum, æquum eſt ut reputemus? Hoc utique eſſet& dignitatem Deioffendete, ut mihi videtur,& humani generis. Si unicum Dei opus eſſet,&cingulate in eo genere, eſſet procul dubio in eodem genere perfectum, omnibusquene meris abſolutum: tam ratione cæli quam ſoli; denique ſedes præſtaret ſuis inco-lis omoimode commodas& paradiſiacas. Sed cum telluris conditio neutiquamadeo ſit mife

ö ra ut eam ſingit Burnetius, ſuo iſtum ſenſu abundare patimur, ejusconjotturas noſtras haud facientes.

U 0 Quie non illudat vosõ qui igneam ſixarum naturam inde probat, quodinqulnrn Falmt ratio dari, cur Deus ſupra cælum aquas collocaverit: nunc vero.rarct ceilis aſt ratio, nempe ut exxſtuantem ſiderum ignem reprimeret ac tem-Perztet.(de orig. idolol. c. 5.pletar„ ko ulgue progreſſi ſunt nonnulli, ut ſoles etiam incolis& creaturis locu·Ple ent. AcrANrlus e Seneca ſcribit,(Lib. III. c. 22.) fuiſſe inter Stoicos,ai deliberarit, utrumne ſoli quoque ſuos populos daret. Pronus ad paradoxs 30 f-gion 10 5 ubs, non temperatas ſolum, verum& ſrigidiſſimas dari in ſole re-Wente dene Resin, putavit(Lib. de innumerabilibus p. 380. 381.) 1 hl.lof. Part. V. p. 8* NEUMAN NVS ichnographiam ſolis exhibuit(in A ie& perdurare in lle. ole N pos ab iſta opinione non abhorret. Gigni; di 5enatæ non modo multa poterunt; quomiam ſit licet calor eximius,& quem 110ferant: nibilomj terra aut luna, ſed ne enatæ quidem in Venere aut—— mou. gar ibi naſcentur, en natura erunt, ut ſint tolerantes ca oucula ſunt nd zlemque loci indolem ament, ac tante magie, quanto etiam rueJeck. II Lib. I 0. mediis fornaeibus naſei degereque, audores teſtantur(Phy 1050iſtam ſententi eb dom. 1. p. 528.) Novo argumento A N EAS Enn— epenitus elſe el. ro orat. Non videtur huic probabile, corpus tanti as nullflamma fevifak etum; ſed dari forte intra illud ingentia ſpatia, in qui ad abi.tabilibus lollig 8(in Majeſtate macrocoſmi p. 10). 108.). Verum ut de ejusm las dil.ideris æſtu 1 partibus, nulla nns experientia certiores teddit: ita immenſus iſtiusvidetur 85 cujus intuitu frigidus noſter ignis dici poſſet, conſumere& repudiareneficio in u duid incolarum cogitari poteſt. Argumenti ab analoꝑia, cujus b.Nunquam enltetis incolas,& circa fixas planetas hariolati ſumus, nullus hic u 5.quid rerum ibi ſolem quendam, ſicut noſtram tellurem, cominus contemplari,

1 agatur, indagare licuit. Placet itaque H FN II ee: Summum

calorem tervoremque eſſe, certo credendum éſt', in quo nihil

quidem in ſoleamnino noſtrorum corporum ſimile vivere poſſit, aut momento ſupereſſe. Itaquepetitum