LOCA MATHEMAT ICA ARISTOTELIS. 79822.

Et quibuscunque inexiſtentium ipſis, ipſa ſunt in oratio-ne, quid eſt declarante, quemadmodum rectum ineſt lineæ,&circulare: It impar,& par numero;& primum,& compoſi-tum,& æquilaterum,& altera parte longius. Et omnibus hisinſunt in oratione, quid eſt declarante, ibi quidem linea, hievero numerus. Lex. 9. N

Qu ad Vlatheiatica in hoc loco occurrentia attinet, facile eorumqualitates perſpiciuntur. Quid ſint ſinca, cireulare, numerus par,& impar,horum notiones habent tyrones claras. Numerus primus autem eſt, quemſola unitas metitur, v. c. 1. 2. 3.. 7. II. I;. 17. 19.&c. Compoſitus numerus,quem numerus quispiam metitur, 4. 6. 8. 9. 10. 12.&e. Numerus æquilaterusſive quaclratus eſt numerus, in ſe multiplicatus 9. 81. 7. 12A. Et Nume-rus altera parte longior producitur à duobus numeris inæqualibus invicemmultiplicatis, qualis eſt duodlenarius, qui ex ductutrium in quatuor pro-ducitur.

L.

Per ſe autem,& ſecundum quod ipſum, idem, ut per ſelineæ ineſt punctum,& rectum; eteniin ſecundum quod linca,& triangulo, ſecundum quod triangulum duo recti: etenimber ſe triangulum duobus rectis æquale. Univerſale autem eſttunc, quando in quolibet,& primo monſtratur, ut duos rectoshabere, neque figuræ eſt univerſale, quamvis eſt monſtrare defigura, quod duos rectos habet, ſed non de qualibet figura,neque utitur qualibet figura monſtrans: Quadrangulum enim

gura quidem eſt, non habet autem duobus rectis æquales.quicrus vero habet quidem quodeunque duobus rectis æqua-es, ſed non primo, ſed triangulum prius. Quod igitur quod-vis primum monſtratur duos rectos habens, aut quodcunquealiud, huic primo ineſt univerſale,& demonſtratio de hoc uni-gerlaliter eſt, de aliis vero quodammodo, non per ſe, nequee æquierure eſt univerſaliter, ſed in plus. Lex. 11.

ligura nempe eſt univerfalior triangulo& trianguſfum univerſaliusquicrure. Quando ait, ut duos rectos habere, vult dicere, habere duosaungulos reclos non actu, ſed potentia; quæ aflectio eſt trianguli, quia habet

J 2 ti es