SAV r. 13do luna è radiis ſolaribus emergit, nobisque primamphaſin luminis ſui oſtendit. Quamobrem notandumeſt, ferè ſemper in diem ſecũdum à coniunctione in-cidere neomenias Arabicas: cum quibus plerunqueconueniunt neomeniæ Hebręorum, vel vno tantùmdie diſcrepant. 4 Vt Hebræis dies ſolis eſt primaſeptimanæ: ita Arabibus quoque: ita& nobis Chri-ſtianis. Dies lunæ eſt ſecunda, Martis tertia, Mercuriiquarta, louis quinta, Veneris ſexta, Saturni ſeptima&vltima eſt dies hebdomadis, quam Hebræi& Arabesvocant ſabbatum. Diem Veneris Arabes appellantdiem cõgregationis, quòd ea die in templis ſuis ad ſa-cra peragenda congregari ſoleant. Faciunt autem A-rabes cum Hebræis initium diei naturalis à velpera,vel ab occaſu ſolis: quoniam annos& menſes ſuos ci-uiles dirigunt ad phaſes lunares: ſed nonnulli populi,vt unt Syri, Ægyptii& Perſæ, diem auſpicantur abortu ſolis: ſicut aſtronomi commoditatis gratia diemordiuntur à ſole meridiano. Romani orſi ſunt diemàmedia nocte, teſte Cenſorino. Ab hocloco iq;ad ſinem capitis in omnibus vulgatis editionibus, hęcdeſiderantur: quæ tantùm apud Hebræum noſtruminterpretem,& in vetſione manuſcripta Latina bi-bliothecæ Palatinæ extant: vt mirum ſit quare loan-nes Hiſpalenſis ea prætermiſerit, cùm ad chronolo-giam prorſus ſint neceſſaria:& metæ ſunt fabulæ,dum Hiſpalenſis Alfragano impingit, quaſi is volue-rit hæc alibi pertractare. Quòd enim hæc hoc loco abAlfragano ſint conſcripta, non tantùm verſio He-bræa,& Latina manuſcripta in bibliotheca Palatinateſtatur; verùm etiam oſtendit Author ſummæ An-glicæ de aſtronomia& aſtrologia, qui vixit circa an-num Domini 1264, cuiusqͥue liber manuſcriptus ex-