190 DE CALENDARI1eSinguli mẽſes æqualiter habẽt dies 30: qui paritetcõficiunt 360 dies. Vt autẽ accedatur ad quãtitatẽ an-ni æquabilis, ad poſtremũ mẽſem Meſori, quinq; diesappẽdices, quas Ptolemæus tuονii vocat, extta or-dinẽ adiiciũtur: ita quilibet annus Ægyptiorũ nanci-ſcitut 365 dies. Cùm autẽ quadrans diei, h. e. ſex horę,ab Ægyptiis veteribus negligatur in quantitate anniſola tis de finiẽda, fit vt ſucceſſu temporis Thoth cumreliquis menſibus totum zodiacum peruagetut.Examen feriarũ in annis& menſibus Nabonaſariita neceſſariũ eſt, vt ſine eo chronologiam certã ha ·bere non poſſimus. Quãobrem ſatis mirari nequeo,quòd de eo etiã præſtantiſſimi hiſtorici ne verbulumquidem fecerint. Sanè primus Thoth Nabonaſaricœpit die Mercuri à ſole meridiano: quod nobis pri-mũ fundamentũ eſſe debet. Quòd principiũ annorũNabonaſati inciderit in metidiẽ, multis in locis Pro-lemæus oſtẽdit: quòd verò incurrerit in diem Mercu-ri, perſpicere licet ex hiſtoriis Ægyptiorũ& Arabum,itemq́;ex connexione annorum Nabonaſari cum an-nis lulianis ad hæc vſque tempora cõtinuata. Cicerolib. 3 de natura Deorum refert Mercurium quintum,quẽ aliqui Triſmegiſtum putãt fuiſſe, Ægyptiis leges& literas tradidiſſe,& appellatum fuiſſe Thoth, quonomine etiam primus anni menſis apud eos vocatur.Hoc verò adiiciendum eſt, ipſam epocham Ægyptio-rum à die Thotb, hoc eſt, Mercurii cœpiſſe: non enimdubium eſt tempore Nabonaſari fuiſſe dietum diſ-tinctionem in hebdomades: quippe Ægyptii eamhauſerãt à Chaldæis, qui primi dies hebdomadis no-minibus ſeptem planetarum inſigniuetũt Iludæos ſe-cutià mundi ipſius conditu dies numero ſepteuario

diſtinguentes. Teſtantur quoque Arabes poſt finemub.