EerPTIORVY MA. 197

lib. 3 Almageſti in veteri translatione, ætam Nabo-naſari incurriſſe in diem Mercuri, idem docent indi-ces Alfonſini. Quia igitur primus Thoth Nabonaſa-ri, hoc eſt, prima dies ptimi menſis Ægyptiorum pri-ſcorum cœpit die Mercuri ſeu feria quarta: vtiq; an-nus ſecundus Nabonaſari cœpit die louis: tertius dieVeneris: quartus die ſabbati: quintus die ſolis:ſextusdie lunæ: leptimus die martis: octauus die mercurii,&c. quandoquidem omnes anni Ægyptii, ſicut anniſimplices luliani in illã feriam deſinũt, à qua incipiũt.Quare ſi primus annus Nabonaſari cœpit feria quar-ta, eademq;ʒ eſt finitus: ſequitur vt annus ſecũdus Na-bonaſari inchoauerit feria quinta. Indiciũ ergo anno-rũ Nabonaſari in charactere hebdomadico certiſſi-mũ eſt, quòd omnes iuxta ſeriem vnã eandemq; he-bdomadis incipiãt. Hinc colligitur, quomodo co-gnoſcendũ ſit,à qua feria ſinguli anni Nabonaſari in-cipiant: cùm enim anno octauo Nabonaſari redeaturad feriã æræ, h. e. ad diẽ ſeptimanæ quartũ: diuidatutannus octauus per ſeptenariũ:& relinquetur in reſi.duo vnitas, qua oſtendet annũ octauũ incipere à die,que ptima erat annorũ Nabonaſari: ergo idẽ de omni

us annis cõſequẽtibus ſecũdùm eandè proportionẽeſt intelligendũ. Vt anno nono per ſeptem diuiſo, re-manẽt duo: ergo is annus cœpit feria ſecunda ab æra,h. e. feria quinta. ita anno decimo quarto diuiſo perſeptem, ſupereſt nihil, quod indiciũ eſt, annumillumincipere feria ſeptima ab æra, hoc eſt die martis quæappellatur feria tertia. Hoc examine deprehendimusannum Nabonaſati 425, in cuius principium inciditmors Alexandti ſeu æra annorum Philippicorum,cœpiſſe die ſolis: Thoth Nabonaſati 4575 qui eſt pro-ximus æræ Phil karnain, incutriſſe in diem Veveris.Annus Nabonaſati 719, in cuius principium incidit