CHAPITRE VIT. gg
Ajoutant ces deux équations, membre à membre, on aura2 K m = (ad-{- bd) cos'mKd—(ad—Z>d) sin mKd cos mKd
= (ad-hbd) cos 3 mKd(x —- ~-~^ .tang mKd)
i—f (ad -f- bd) cos* mKd (i —tang 2 mKd)
= (ad -f- bd) cos 2 mKd — (ad -\-bd) sin 2 mKd.aRm = (ad-\-bd) (1 — 2 sin 2 mKd ) = (ad-{-bd) cos 2.mKd'.
Km ~ M ) cqs 2.mKd=^Y) cos 2mKd= +H)co&D . cos27W |^
tnd = Km tang mKd = cos . 2 mKd tang mKd
,_ ad-{-bd ad—bd
- . —— -t— j COS 2mKd=f—-—Vos2mKd= (-—cos zmVLd
pour avoir md en tems.
Passage en m au cercle horaire = passage aufîlKd-f- (——-J cos 2 mKd.
28. Par ce moyen , je réduis tout le calcul aux trois formules suivantes :
t — îf
tang 7?zKd = ••• - , = tang I
î *"p“ t
différ. dëclin.—Km = l5 (H' + H^ Dco^^(H'+H) cos D cos2Ï.
Correction du passage au fil=(V_l) cos 2 mKd:=^V_A-) cos 2 I.
Si le second intervalle t' était plus grand que le premier, l’inclinaisonI serait négative et la correction du passage changerait de signe, parceque sa perpendiculaire Km tomberait sur ad et non plus sur bd.
29. Si 1 On voulait se passer de Finclinaison nïK.d , on auraitK m = (^)cos- m K, (l _ tMg . wM) = ^
r/ ad —
1 W+^/ ^ ( ad+bd \ ( ( gd-KbdY— (ad— bdy \
/ ad ^ bd
, /ad — bd\*
[ + \adTbd)
■c
— n (ad -j- bd) z -t~ ( ad4 ad . bd
\ a ) ( (adf-{- (bdf -{■ zad .bd -{■ (ady + (bdy —2 ad. bd,{ad + bd) (ad.bd ) (ad ) 2 bd -j- (ad) (bd)*
— °dy \
— bdy)
)
(ady- -{■ (bd)
md = C ad —bd __
+ tang :
S= ( ad _ b(i\ ad X bd __ (ad) 1 bd—ad (bd)
' / (ady-j~ Çbdy “** (ady(bd)*
(ady + (bd ) 1
_ (ad — bd\ 7 /ad — bd\ / 1 — tang 1 mKd\
~(- r -)cos^mKJ=(- r -) (r+rsysa)